EEN VREDIG TAFEREELTJE


‘Zo’, zegt Arie, ‘dat karweitje is ook weer op een haar na  gevild. Nou alleen de lampen nog en dan is onze kerstboom ook weer klaar.’
“Je hebt het weer mooi gedaan, Arie’, zegt Ans bewonderend. “t Is zo toch gelijk een beetje kerst in huis. Weet je nog dat we vroeger echte kaarsen in de boom hadden? Gezellig was dat, hè?’
‘Wat klets je nou, Ans. Wij hebben ons hele trouwen al electrische lampen. Vroeger bij je thuis hadden ze echte kaarsen in de boom.’
‘O ja, met een emmer water ernaast, voor als er brand kwam.’
‘Ja,een emmer water naast de kerststal. Dat is toch geen kerstsfeer, Ans’.
‘Nee Arie. Jullie hadden een kerststal. Wij hadden een boom. Dat was omdat jij vroeger katholiek was. Dan had je een stal.’
‘Eigenlijk vind ik een stal ook veel echter dan een boom, Ans.’
‘Dat heb je me nou nog nooit verteld, Arie.’
‘Nee, je hoeft toch niet altijd het achterste van je tong prijs te geven. Wat ik voel van binnen.’
‘Nee, dat hoeft natuurlijk niet, Arie. Maar kunnen we nou toch voor een keer geen échte kaarsjes nemen’, vraagt Ans tegen beter weten in. ‘Die raken ook niet in de knoop, net als die lampjes.’
“Nee Ans. Hou nou eens op. Nou is mijn maat echt een beetje volgelopen. Dat is toch veel te gevaarlijk voor ons. Jij houdt altijd alle ramen dicht. Vinden ze ons hier over drie maanden. Gestikt door koolzuurtekort.’
Ans pruttelt nog wat tegen: ‘Wilma komt op nieuwjaarsdag altijd even langs.’
‘Mens, dat is toch ook pas over twee weken.’
“Ja, dat is zo. En dat zal dan ook wel te laat zijn, denk je niet, Arie?’
‘Dat denk ik wel, Ans. Maar door al dat geklets met jou, schiet ik weer niet op. Dan ben ik weer helemaal voor niks vroeg uit de veren gestapt. Die lampen komen dan straks wel; er is nog meer te doen voor de kerstsfeer.’
Ans glundert. ‘Ja, de ster voor het raam hangen voor het donker is.’
‘Wil je nou toch nog die ster? Dat doen alleen bejaarden nog’, moppert Arie.
‘Maar dat zijn we toch, Arie?’ roept Ans verbaasd.
‘Daarom juist. Dan zeggen ze: o, hier wonen bejaarden. Daar kunnen we wel eens inbreken. Die doen toch niks terug. Je mag jezelf nog op je blote knieën danken, dat dat nooit is gebeurd.’
‘Dat zeg je alleen maar omdat je dan weer op het keukentrapje moet gaan staan. En dat durf je niet meer.’
Dit is blijkbaar de winnende opmerking. ‘Goed, ik hang dat ding wel op. Dan moet jij naar buiten om te kijken of tie goed hangt. Want als ik het doe, moet het ook goed. Ik wil me er niet met een Jantje van het leien dakje vanaf maken. Laat ik dan eerst dat trapje maar gaan halen’. Zuchtend loopt Arie naar het schuurtje.
Toen Tagrijn de volgende dag voorbij liep hing de ster precies in het midden voor het raam en binnen stond in de hoek van de kamer een kerstboompje waarin gezellige lampjes brandden. Arie las de krant en Ans zat te breien. Een vredig tafereeltje.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ans en Arie. Bookmark de permalink .

15 reacties op EEN VREDIG TAFEREELTJE

  1. geertje zegt:

    Ik zag het helemaal voor me Tagrijn.
    Heerlijk geschreven, en inderdaad, heel herkenbaar.

  2. Joanna zegt:

    😉 En zo gaat het! By the way, wij hebben hier bij ons altijd echte kaarsjes in de boom en zonder emmer water ernaast.
    Love Joanna

  3. teFre zegt:

    Hihi, ik heb weer genoten van je verhaaltje!
    Fijne avond!

  4. Judith zegt:

    Weer een mooie sfeertekening van het dagelijks leven in huize Ans en Arie.
    Ben toch wel heel benieuwd op wie je ze hebt gebaseerd… of ontspruit dit alles zo maar aan je fantasie?

  5. quidam zegt:

    ot
    ik heb geen idee wat er aan de hnd is, bij mij is alles ok….het ziet er normaal uit en het laden gaat heel snel. ik heb geen idee……..

  6. Emmelinda zegt:

    Hahaha geweldig. Het is dat ik de hele versiertoestand ingepikt heb (en Marc zich er niet druk om maakt) anders hadden we hier óók zo’n verhaal gehad hahaha

  7. Pasula zegt:

    Heerlijk verhaal en het geeft ook heel goed de sfeer weer. 😀

  8. 10eke zegt:

    Hahaha, heel herkenbaar. De boom hier is al gekocht, vanmiddag doen we de rest.
    Gr 10

  9. rietepietz zegt:

    O ja , wij moeten nog beginnen , de boom moet nog gekocht worden en de kerststal blijft in de doos .Wij zijn niet katholiek maar als er kleintjes in de familie zijn zetten we wél een kerststal , het is voor kinderen een begrijpelijke uitleg van het kerstfeest .Die brandende kaarsjes , compleet mét emmer water , herinner ik me ook nog van vroeger .
    ik wens Arie en Alie sfeervolle dagen .
    Liefs Riet

  10. Monique zegt:

    Haha, de hele tijd zijn ze het oneens met elkaar, en steeds weer komt het goed. lekker mopperen. En ook de kerst gaat precies hetzelfde als het haar ervoor en daarvoor. Zou het nu overal zo zijn. De bekende kerstspulletjes worden weer van zolder gehaald voor 2 of 3 weken per jaar. Dit met de nodige gezelligheid maar ook met de nodige ruzies over de boom etc. Schitterend!

  11. paco painter zegt:

    Geweldig, deze stijl van schrijven.Houdt ze er vooral in!

  12. Goedemorgen Tagrijn,
    Ik heb weer heerlijk genoten van de Story. Ik denk dat het in veel gezinnen zo gaat. Ik herken er veel in.
    Ik wens je een hele fijne dag, enjoy,
    Big City Girl

  13. f r e d zegt:

    rembrandt zou het geschilderd kunnen hebben….

  14. Hanny zegt:

    Het is dat bij Ans en Arie geen kinderen wonen, want ik ben benieuwd hoe die zouden reageren in dat gezin. Helpen of alleen toekijken en commentaar hebben.

  15. Annemarie zegt:

    Heerlijk dat gekeuvel. Ik herken de situatie bij ons in de kerstvakantie… *gniffel*
    Alleen dan andersom. Mama versiert het huis en boom en papa controleert… *Grinnik* Inclusief al het commentaar: is dat nou werkelijk nodig…
    Weltrusten!

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s