VERSTAND VAN BOEKEN


Zondag wordt mijn tante Dora negentig jaar. Om haar van een passend geschenk te kunnen voorzien vroeg ik haar twee weken geleden, toen ik haar opzocht in verpleeginrichting ‘De oude koekeroe’ of ze nog iets wist.
‘Doe mij maar een lekkere vent, jongen, en als dat niet kan een boerenboek. Met grote letters. En er mag niet in gebeden worden.’ Want Doortje is wel oud, maar ze verloochent haar principes nog niet.
Maar dat beperkt wel de keus. Want in streekromans wordt wat afgebeden.
Ik had dus het hele rijtje in de boekhandel al afgewerkt van mevrouw Visser-Roosendaal tot Van Manen-Pieters, maar regelmatig stuitte ik op biddende boeren en boerinnen. Ik wilde al gillend weglopen, toen ik opeens een boek van Gerda van Wageningen zag: een boerderij op de kaft, grote letters en Gods naam werd behoorlijk vaak ijdellijk gebruikt. Dat was het helemaal.
Net wilde ik opgelucht naar de kassa lopen, toen een man mij aansprak: ‘Hebbie veel verstand van boeken?’
‘Gaat wel’, vond ik zelf.
‘Ja, weet je, m’n vrouw is morgen jarig. En opeens dacht ik dat een kookboek wel wat zou zijn. Uit ervaring weet ik dat. Zou dit iets zijn?’
‘Als je maar thuis komt eten’, stond er op het titelblad. ‘Nou’, zei ik, ‘het lijkt me dat dat wel over lekkere dingen gaat, maar dan niet culinair. Dat gaat over mannen die gaan stappen.’
‘O nee, dat moet ik niet. Een wandelboek. Zeker met van die stokken. Nee, da’s niks. Na de geboorte van Joris, dat is onze jongste, wil ze niks meer, kan ze niks meer en doet ze niks meer. Alleen dus een beetje koken. Een béétje, omdat dat nou eenmaal moet.’
“Dan moet u dus een simpel kookboekje nemen’, adviseerde ik, want zijn vrouw lijkt me dus niet het type dat juichend escargots bereidt. ‘Of  iets heel anders. Iets wat ze echt leuk vindt.’
‘Beesten, verdomd, ze houdt van beesten. Een huis vol. Twee parkieten, een hond, een kat, twee cavia’s en een bak met vissen. En dan natuurlijk dat konijnenhok naast de bank, dat is het ergst.’
‘Konijnen in de huiskamer?’
‘Ja joh, dat vindt iedereen heel raar. Waar vroeger mijn orgeltje stond, staat nu een hok met konijnen. ’t Orgeltje maakte te veel lawaai, vond ze. Nou vraag ik je toch. Ja, Witje, Grijsje, Bruintje, Wolletje, want ze geeft die krengen nog namen ook, ze hebben het beter dan ik. Af en toe pak ik stiekem zo’n lekker groen blaadje sla uit de ruif. Heerlijk! En ze is zo gek op die beesten, dat ik vaste vloerbedekking in dat hok heb moeten maken. En voor ’s avonds een leeslampie. Ik mag ter plekke doodvallen als het niet waar is.’
Een vaste vloerbedekking en een leeslamp in een hok. Ik moest gelijk aan de huisvesting van tante Dora denken. Ik liep naar de kassa om Gerda van Wageningen feestelijk te laten verpakken. Toen ik had afgerekend zag ik mijn gesprekspartner weer. Hij legde een boekje over dieren op de balie: ‘Bestrijding van ongedierte’. Op zijn gezicht een vileine glimlach.
Even later stonden we allebei buiten. ‘Zo’, zei hij, ‘daar ben ik ook weer voor een jaar vanaf. En nou ga ik eens effe een lekker harinkie happen. Want dat zijn de dieren waar ík van hou.’
Zo heeft ieder huisje zijn kruisje. Maar de zijne leek me van gietijzer en tien meter hoog.

Dit bericht werd geplaatst in Verhalen. Bookmark de permalink .

19 reacties op VERSTAND VAN BOEKEN

  1. Rietepietz zegt:

    Laten wij dan maar even voor die man bidden , van tante Dora heeft hij niets te verwachten en God weet dat hij wel iets extra’s kan gebruiken !
    fijn weekend en lieve groetjes , Riet

  2. Dwarsbongel zegt:

    Ik vrees dat je met dit verhaal mijn lief hebt gestoord in haar slaap, want ik betrapte me op luidruchtig hinneken terwijl ik het las! Het refereert enerzijds aan mijn tot het einde toe humoristische tante uit Rijnsburg, die onlangs is overleden. Anderzijds aan het slop waarin vele huwe-lijken verzeild raken. Ook raak je de snaar die mij verbindt met mijn dochter met haar huisdierenverzameling. Je hebt dit kostelijk opgeschreven!

  3. Rianne zegt:

    Je zult dat kruis moeten dragen…
    Mijn oma was van het Mien van ’t Sant type trouwens…..

  4. 10eke zegt:

    Geweldig verhaal. Je had ook een gewoon boek voor je tante kunnen kopen en dan een speciale leesliniaal erbij kunnen geven.
    En die arme man, gek zou ik ervan worden.
    Gr 10

  5. beuzeblaadje zegt:

    Hahahahaha….GEWELDIG!!!
    Weet je wat jij moet worden?
    Auteur! Heb je dit ECHT zelf verzonnen? Ik
    vind het helemaal super! Toe…maak er nog een deel II bij. Dat hij het boek moet ruilen of zo….en dan weer z’n gesprek..
    Ik moet ineens denken aan iets wat ik onlangs las: Een man kwam na moederdag met een giga blauw oog bij de boekhandel…..
    hij kwam de boeken van Sonja Bakker terug brengen!!!!!
    Groetjes,
    beuzeblaadje

  6. Renesmurf zegt:

    Voordeel van beesten / dieren is dat ze niet bidden!
    En in kookboeken komen ze ook vaak voor.

  7. Geweldig verhaal Tagrijn, heb me rot gelachen.
    Enne,…dat boek over ongedierte bestrijding kwam hij daar zelf ook in voor hahahahahah

  8. Loontjuh zegt:

    ff buurten…ben geen lezer, wel bladmuziek…een muzikale groet

  9. f r e d zegt:

    een verpleeghuis met de naam de oude koekeroe…?? daar krijg je mij mooi niet in. dan maar naar begraafplaats “zelden rust”.

  10. Pasula zegt:

    Wat erg als je zo moet leven… goed geschreven Tagrijn, maar ik zou hier iemand in het verhaal wel een schop onder de kont willen geven 😉

  11. Joanna zegt:

    Geweldig verhaal Tagrijn, you made my day 😀
    Love Joanna

  12. Di Mario zegt:

    Leuk geschreven Tagrijn
    en ik denk dat ik dat boek over ongediertebestrijding ook nog wel intressant zou vinden.
    Love As Always
    Di Mario

  13. Hermien zegt:

    Van dit soort verhalen wordt je eigen kruisje een dun lucifershoutje.
    Wel humor dat boek dat hij uiteindelijk cadeau gaat doen 😉

  14. pacopainter zegt:

    geweldig geschreven Tagrijn maar wat mij nou intrigeert; wat is een “koekeroe”?

  15. Marcel zegt:

    Mooi geschreven! Ik vind het een erg leuk verhaal.

  16. Monique zegt:

    Hahaa, schitterend verhaal Tagrijn. De man had beter een boek kunnen kopen over binnenhuisarchitectuur, wel voor konijnehokken dan…..als het slot van het huis van gietijzer maar niet vastroest….

  17. Annemarie zegt:

    OT: hahaha, er heeft ooit al eens een serie kinderfoto’s opgestaan… Die haar foto’s houd in gedachten! 🙂 Vinnut wel een leuk idee!

  18. Tjan zelf zegt:

    Ik zou Dora denk ik Tara hebben genoemd… (http://www.kok.nl/details.php?artikelID=3456) 😉

  19. Annemarie zegt:

    Tsja eh… Zo kun je de vergelijking ook maken…

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s