EEN ALLEDAAGS PROBLEEM

 Tijdens de donkere dagen voor kerst denkt de mensheid toch wat vaker over de problemen des levens na dan tijdens andere dagen. Daarom vandaag een probleem waarmee iedereen tobt. Maar niemand praat erover en dat is toch van de gekke in een land waar de vrijheid van meningsuiting zo hoog in het vaandel zou horen te staan. En nu heeft Tagrijn het niet over haarroos, jeugdpuistjes of ernstige winderigheid. Nee, het is veel alledaagser.
Tagrijn komt zijn huis uit en komt zijn buurvrouw van een paar huizen verder tegen. Nu is het altijd al een vraag op welke afstand je begint te groeten of te glimlachen als inleiding op die groet, maar dat is vandaag het hete hangijzer niet.
‘Ha, die Els!’
‘Goedemoggel, Tagrijn!’
Mijn God, is zij ook al besmet? Maar Tagrijn liet er meteen op volgen: ‘Alles goed?’ En dat antwoord wacht je nooit af en je loopt door. Keurig, helemaal niets op aan te merken. Twee buren die in vrede leven en elkaar gedag zeggen.
Maar een uurtje later kom je haar weer tegen. Tagrijn aarzelt even. ‘Ha, die Els!’ is nu wat overdreven. Laat staan om te vragen of alles goed gaat. Het werd dus een ongedefinieerd ‘hoi’ of ‘hai’, wat op gelijke wijze werd beantwoord. So far so good. Redelijk opgelost.
Maar bij de derde ontmoeting werd het toch een stuk lastiger. Kan je iemand zomaar voorbij lopen zonder iets te zeggen? Moet je vriendelijk glimlachen? Of mag je je afvragen of je sowieso iets moet doen? Als je bij elkaar in huis woont, loop je elkaar ook niet de hele dag te groeten. Nu even voorzichtig: dat wil zeggen, Tagrijn zou dat niet doen, maar hij mag natuurlijk niet voor anderen hierover beslissen.
Tagrijn biecht op dat hij er toch een beetje mee zit. Herken je het probleem? Zo ja, hoe los jij dat dan op? Dat zou hij nou wel eens willen weten.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Allerlei. Bookmark de permalink .

28 reacties op EEN ALLEDAAGS PROBLEEM

  1. Judith zegt:

    Haha, dit gebeurt mij alleen op mijn werk, waar ik nogal veel in het gebouw rondloop. Als ik mensen dan voor de derde of vierde keer tegenkom, geef ik ze meestal een vriendelijk hoofdknikje of glimlach.

  2. rietepietz zegt:

    Ik heb er nooit geen problemen mee eerlijk gezegd , het komt wel voor maar er schiet me eigenlijk wel altijd iets te binnen , of bij de ander , waardoor we allebei in de lach schieten dat het dus alwéér gebeurde !
    Vaak met een van bovenstaande opties dus , meestal niet origineel maar ze wérken wel .
    Maar er zijn natuurlijk legio opties ,een beetje afhankelijk van hoe goed je “de passant kent ”
    Ben je er nu echt uitgezet door je man/vrouw , je blijft maar rondjes lopen
    Alweer boodschappen aan het doen , toch niet aan het dementeren ?
    Ben je de sleutels verloren dat je nog steeds buiten loopt?
    Ik wil je wel even thuisbrengen als je het huis niet meer kunt vinden !
    Je moet natuurlijk wel bedacht zijn op tegenggas want jij bent immers óók nog steeds buiten !!!!!

  3. Sanne zegt:

    Haha, ja dat is altijd moeilijk… Ik geloof dat ik bij de derde ontmoeting een soort van glimlach te voorschijn tover, maar helemaal zonder te groeten kan vind ik niet.

  4. Geertje zegt:

    Zit er eerlijk gezegd niet mee.
    Of ik groet nog een keer, soms met de opmerking 3 maal is scheepsrecht en soms zeg ik; trakteren!
    En ja, af en toe maak ik dan een praatje (mits ik tijd heb dan).
    Niet groeten, nee, want het is toch wel bijzonder als je iemand vaker tegenkomt!

  5. Seraka zegt:

    “de volgende keer dat ik je tegenkom vandaag
    kost het je een bakkie koffie :))))))”
    probeer het eens 😉

  6. Annemarie zegt:

    Ohjee… Dat is inderdaad een lastige situatie.
    Ik zou denk ik bij 2 al lopen roepen: de derde keer trakteer jij. Kun je daarna gewoon met een grijns voorbij lopen, toch?

  7. J@ntje zegt:

    derde keer trakteren!!!!
    maar wie trakteert wie??
    genoeg reden om samen te lachen…en dat is ook een traktatie!!
    ;))))
    janneke

  8. druiveke zegt:

    Oeps, da’s nou ook weer niet netjes; laatste reactie was van mij dus …(met een ‘knikje’) 😉

  9. Anoniem zegt:

    Na de eerste keer groeten volstaat volgens mij een glimlach en eventueel een ‘knikje’…met je hoofd dan; (door de knieen gaan lijkt me ietwat overdreven)..;-)

  10. galder zegt:

    licht aan de situatie/persoon, maar meestal wordt het een luid en vrolijk “hé , die buuf ! alles right ? ” en de tweede er derde keer wordt ie alleen maar vrolijker !

  11. Vaak ben ik nogal verstrooid. Schrik ik me te pletter als er opeens iemand mijn naam roept. Vaak ben ik echter ook niet verstrooid. Als ik dan in de verte iemand zie aankomen waar ik geen zin in heb, ben ik plotsklaps toch verstrooid. Echt verstrooid. Geen enkel punt.

  12. Henriette zegt:

    Ja…ik herken dat wel. In een klein dorp zoals hier gebeurd dat regelmatig.
    Bij de tweede maal is een knikje of opstekende hand meestal afdoende. En als ik ze een derde maal tegenkom maak ik er een afgezaagd grapje over zoals “jee…dat is al de 3e maal vandaag”.
    Maar ik voel goed aan wat er door je heengaat als je ze weer tegenkomt na een eerste “gedag”.

  13. Plato zegt:

    De eerste keer zeg ik: Hallo. En als ik iemand beter ken, blijf ik dan even staan praten, anders niet.
    De tweede keer zeg ik half grijnzend: Zóó, wij hebben wat met elkaar vandaag hè? De volgende keer tracteer jij.
    Mocht er ook een derde keer komen, dan zeggen wij….Yep, drie keer, tracteren. En dan lopen wij beiden lachend weg.
    Bij een vierde keer dump ik mezelf languit in de eerste de beste liguster. Dan maar vuil.

  14. Emmelinda zegt:

    Grinnik, nu het gekke is juist dat mijn kids wel altijd hoi zeggen. Zitten ze boven en ren ik vanwege de was en andere bezigheden de trap op en af dan roepen ze iedere keer weer “hoi”. Vreemd is dat ik me wel eens afvraag wat je hier beschrijft maar wanneer ik voor de zoveelste keer hoi terug gezegd heb ik zoiets heb van ja hou nou maar eens op meiden! hahaha het is ook nooit goed he? 😉

  15. je kunt ook zeggen: “Hé…naar binnen jij !!! en blijf !!! ” nee joh, wat een onzin. GEWOON IETS VROLIJKS ROEPEN. Overigens valt het mij op dat wanneer ik met mijn camera om mijn nek loop (en die valt echt op met die grote lens) dan word ik door heeeeel veel mensen zeer vriendelijk begroet. Zijn ze toch bang om zichzelf morgen met een boos hoofd in de krant te zien. Whahaaa. Heerlijk. Word ik zelf ook helemaal vrolijk van.

  16. Jenny zegt:

    Ik ga mee met de reactie van @Tes, ik zie er wel humor in! En mijn vastgeroeste zin is altijd; hé, derde keer, dat word trakteren, he!
    Dank je voor je lieve reactie op mijn log!
    Groetjes!

  17. Zakina zegt:

    Jeetje… heel herkenbaar… uhm iets in de trant van “Zo zie je elkaar dagen niet en opeens zien we elkaar veel” ach weet ik veel hahahaa. Zijn er regels voor? Zoja, dan wil ik ze graag weten.

  18. novelle zegt:

    hahahah wat een probleem… zeg toch gewoon…nou alweer? en kijk verbaasd en zet hem op een lopen hahaha

  19. klaproos zegt:

    bij de derde keer zeg ik altijd als ik je nou nóg een keer tegekom gaan we koffiedrinken met taart op jouw kosten en zie ik ze in de verte wegduiken :-)))
    dat werkt dus altijd:-)))
    hey tagrijn, goeiemorgen hoe gaat het :-))
    alles goed:-)
    groetjes
    klaproos

  20. Pasula zegt:

    Ik zie mijn buren ook weleens vaker op 1 dag, ik blijf ze groeten en zij blijven mij groeten. Wegkijken heeft geen zin, mijn buurvrouw is 2 meter lang. 😉

  21. Tes zegt:

    De glimlach bij het “hoi!!” wordt na elke keer breder. En inderdaad, zoals een van de reageerders al opmerkte: trakteren! Nou ja, alleen de optie noemen, echt trakteren is er nog nooit van gekomen eigenlijk.

  22. Di Mario zegt:

    Derde keer tracteren… dat zou ik gewoon zeggen.. Ik zie alleen de meeste mensen niet drie keer op een dag.
    Love As always
    Di Mario

  23. Marcel zegt:

    Het probleem dat jij schetst heb ik alleen maar met mensen die ik eigenlijk de 1e keer al niet wil groeten. Ik groet ze wel, want dat is netjes.

  24. sylvester zegt:

    Mijn buren zie ik nooit en als ik ze zie dan zeggen ze niets, probleem opgelost toch?
    Er wandeld hier 1 man met een mechelse herder door de straat, en met hem maak ik dan altijd wel een praatje, geen idee waar tie woont, ik weet alleen dat ik Fristi dan niet bij me moet hebben hihihihi

  25. Hanny zegt:

    Wat ik zou doen hangt helemaal af van de relatie tot die persoon en van mijn humeur op dat moment. Dat varieert van iets als “ha, zie ik je alweer”, of zeggen dat de ander mag tracteren als ik hem/haar weer zie, een heel minzaam knikje, of straal voorbij lopen.

  26. Martine zegt:

    Met sommige mensen maak ik een praatje, anderen krijgen alleen een hallo, of een glimlach. Hangt er van af. Ik doe daar niet moeilijk over. Maar iedereen krijgt eigenlijk wel iets………….. zelfs vreemden, die krijgen toch een blik. En welke? Dat hangt van hunzelf af………
    Groetjes……….. ik denk dat jij wel een glimlach zou krijgen.

  27. Ik zeg dan meestal in het voorbij lopen, zo zie je elkaar nooit en nu drie keer achter elkaar.
    Dit kan je uitbouwen naar vier keer, vijf keer etc etc etc .

  28. lenie zegt:

    eigenlijk overkomt mij dat niet eens zoveel ,heb je op het platteland denk ik , maar als het gebeurt krijg je dat van …..
    volgende keer trakteren … , meestal ontloop ik de situatie door gewoon mijn ding te doen en de bekende niet te ‘zien’…flauw hé !

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s