‘T MOT MAAR…


‘Als vanouds’, zei de kleine grijze man, die zich naast mij op een barkruk hees.
‘Als vanouds?’ Jan, de kastelein, keek hem vragend aan. ‘Ik ken jou helemaal niet, man’.
‘Nou, kijk dan maar es goed’, adviseerde de man, een geheimzinnig glimlachje forcerend.
Jan liet het bovenste mechanisme werken en riep na een paar seconden kwasi verrast: ‘Verrek! Piet Segaar!’
‘Welnee lul! Koos, ik ben toch Koos Kokkedee’, zei de man, duidelijk teleurgesteld. ‘Ik heb de gang nog bij je geschiderd’.
Jans gezicht betrok heel even. Daaraan bewaarde hij duidelijk geen warme herinneringen. Maar de klant is koning, dus zei hij: ‘Koos! Natuurlijk! Man, ik heb je een hele tijd gemist!’
‘Dank je de koekoek’, zei Koos. ‘In de lappenmand geweest. En niet zo’n beetje ook’.
‘En gaat het nu weer beter?’, informeerde de kastelein, ondertussen een biertje voor een andere bezoeker afschuimend.
‘Ach’, zei de man, ’t Mot maar. Ik heb wel een jassie uitgedaan, anders had je me meteen wel herkend. Ik mag nog steeds niet alles eten van de dokter. Geen vette spijzen, zei ie, want dan gaat het weer opnieuw beginnen. Dus een bord snert of een Hemaworst kan ik voortaan wel schudden. Enkel mager. En iets wat lekker fris is, een stukkie meloen of een sappige peer. Dat mag. En..’ hij wees op een fles jonge jenever, ‘dat mag ook’.
‘Wat had je dan?’ vroeg Jan, terwijl hij een glaasje vol schonk met het spul dat mocht.
Nu ging Koos er even voor zitten, terwijl aan zijn glas nipte, ‘Ik had beesies.Die zaten in m’n darmen en die vraten de boel op van binnen. Als ik nou wat vets gegeten had, werden die krengen wakker en dan lagen ze eieren. En daar kwamen dan ook weer kleine wurrempies uit. En dat dan allemaal in m’n darmen’.
‘Gatver’, gruwde Jan, ‘daar moet je toch niet aan denken. Zo’n friemelend zootje in je pens.’
‘Ik moest op streng dieet en vijf maanden plat’, ging Koos onverstoord verder.
Een meisje bestelde een cola light. ‘Dat moet ik even van achter halen’, zei Jan en liep weg, want hij runde geen tent waar de frisdrank voor het grijpen ligt.
Maar Koos was nog niet klaar, keerde zich een kwartslag op zijn kruk, om zo een buschauffeur die daar bedachtzaam zijn koffie zat te slurpen, deelgenoot te maken van zijn ellende.
‘Kokkedee, had de dokter gezegd, maak je maar niet te sappel, jij wordt weer helemaal de ouwe. Ik help je wel van die inwoning af. Erg veel feduzie had ik er eerst niet in, maar ja, ik zit hier nou toch maar weer. Alle wurrempies naar de filestijnen’.
‘Wel zielig voor die wurrempies’, zei de chauffeur, legde twee euro op de tapkast en vertrok.
Waar ik al bang voor was gebeurde. Hij wendde zich nu tot mij: ‘Ik ben vijf maanden ziek geweest. Ik had allemaal beessies in m’n darmen en die vraten de boel op van binnen. En dan lagen ze eitjes en…’
Jan kwam terug met de cola en Koos schakelde onmiddellijk over: ‘En gek hè? Tarwebrood en leverkaas mag ik nou weer wel, maar eieren niet. En je zou toch zeggen…”
Maar Jan deed even of hij het niet hoorde en rekende de cola light af. Met een zucht stond Koos op en liep naar buiten. Waarschijnlijk op weg naar iemand aan wie hij het nou eens fijn helemáál zou kunnen vertellen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Verhalen. Bookmark de permalink .

28 reacties op ‘T MOT MAAR…

  1. Plato zegt:

    Zakina..feduzie is een platgeschreven woord voor vertrouwen.
    Tagrijn: het verbaast me dat hier niemand de link met Carmiggelt legt. Want je hebt volgens mij wel een beetje je best gedaan om er een uit de bundel kroeglopen te schrijven. En dat deed je verdomd goed, mag ik wel zeggen. Ik heb hem met plezier gelezen man. Inspirerend.

  2. Bij nader inzien is mijn reactie erg zereneus. Terwijl het gewoon alleen maar een hilarische anekdote was, waar ik erg om heb geglimlacht. En inderdaad: die nááámen! ’t Is net een scene uit Baantjer.

  3. Je moet er maar net voor in de bereidwillige stemming zijn. Vroeger was ik dat best vaak. Niet dat ik zo’n kroegtijger ben, maar overal heb je wel van zulke mensen. De laatste jaren speelt er steeds meer irritatie op bij mij, in geval van zanikers en “zuigers” van alle soorten en maten. En sinds enige tijd heb ik het er finaal mee gehad. Ze moesten een weten hoeveel beesjes IK wel niet in mijn pens heb!
    @ Klaproos
    Brrrrr. Stijl afkappen die buuf, zou ik zeggen. Stille hints werken vaak niet bij deze figuren, dus desnoods met de botte bijl. En consequent. Want geef ze een vinger…

  4. rietepietz zegt:

    Een heerlijk “wachtkamerverhaal” eigenlijk !
    Waarschijnlijk kun je er achter de bar tóch beter tegen dan in de wachtkamer bij de dokter !

  5. J@ntje zegt:

    rare barman…die zijn klanten na 5 maanden al niet meer herkent…:(

  6. Zakina zegt:

    Maar wat is nu Feduzie?

  7. Vedat zegt:

    Leuk, maar het valt mij wel op, dat Kokkedee zonder borreltje weer naar buiten is gegaan.

  8. Renesmurf zegt:

    Misschien moet die maar een weblog beginnen, dan kan die zijn gang gaan!
    Als schilder ben ik ook vaak het slachtoffer.
    Van zulke mensen.

  9. Thérèse zegt:

    Goh hé, petje af, hoor voor deze vertelling. Kroegverhalen, dat zijn hele levenslopen die daar passeren. Ach die arme Koos, maar ja…hij is er toch weer bovenop gekomen, nietwaar?

  10. HUUB zegt:

    ja mensen… hoe moet je dit nou inschalen…???

  11. min zegt:

    Ha Tagrijn, Beessies…
    Dacht dat hij beessies zag omdat hij gedronken had 😉

  12. Wat moet een kastelein toch allemaal aanhoren!!!!! Een beroep waar je echt voor in de wieg moet zijn gelegd. En dan mag de kastelein voor zijn eigen ontspanning geen rokertje opsteken……….

  13. 10eke zegt:

    Jakkes dat soort verhalen, niks voor mij.
    Fijne dag, gr 10

  14. Jenny zegt:

    Oh Tagrijn, ….schitterend verhaal, ik zie en hoor het zó voor me!
    Na dit logje keek ik met een andere blik naar mijn vers gekookte eitje……hmmm!
    Groetjes!

  15. lenie zegt:

    ik mag hopen dat ik zulke verhalen te horen krijg next month ….;))
    ja weg lopen kan dan niet hoor ..
    en toch …humor wint het bij mij altijd ..
    en die draag ik over ook ;))

  16. Heerlijk verhaal, Tagrijn. Je komt ze overal tegen en heerlijk om van een afstandje te zien gebeuren 🙂

  17. Di Mario zegt:

    Ik wilde eigenlijk even tussen de middag naar mijn zusje in de kroeg, maar nu ik dit lees weet ik meteen weer wat voor mensen er nog meer zitten 😉
    Love As Always
    Di Mario

  18. klaproos zegt:

    tssssssssssssssss ik heb in een kroeg gewerkt vroegahhhh en jawel dat herken ik wel:-))
    weet je wat nóg erger is….. ik heb nu een buuf… die als z eme ziet der hele doopceel gaat lichten:-))
    inclusief alle ziektes en operaties, en wiens schuld het nou is dat ze er zo aan toe is:-))
    ik duik achter mijn conifeer :-))
    dat snap je wel zeker
    een heerlijk verhaal tagrijn
    groetjes
    klaproos

  19. Pasula zegt:

    Het is toch erg dat niemand echt luistert… 😉 tjaaaah. Prachtig opgeschreven Tagrijn!

  20. Marcel zegt:

    Leuk verhaal, overkomt iedereen wel eens dat er iemand voor je neus staat die jou wel kent, maar jij echt niet meer weet waar je die persoon van moet kennen.

  21. sylvester zegt:

    Kon hij die wormpjes niet gaan fokken en verkopen aan vissers hihihi

  22. Heeeeeeerlijk verhaal, zou zo gebeurd kunnen zijn , als het dat al niet is.
    Off topic, ben het met je eens wordt wel erg lang, maar er is wel muziek in de optocht hoor alleen op ander manier.
    Maar heb begrepen dat ook de korpsen iet echt blij zijn.
    Aan de andere kant het feest kost natuurlijk een hoop geld en dit levert weer iets op.
    Kleine tip (sssttt) zorg dat je om half een bij de Tregter bent dan heb je misschien nog een stoel.

  23. is ie nog in staat om zijn verhaal te vertellen, wilt niemand luisteren?
    tja, de café’s van nu zijn de café’s van vroeger niet meer, of ligt het aan het klienteel? :-))
    hoedanook, dit is weer een heerlijk verhaaltje, dat je mij verteld hebt, tagrijn!
    dat samen met een avond(nacht??)wandeling is niet te versmaden, eh? :-))
    @ de steekwoorden verwijzen naar logjes. google helpt je vast ‘op weg’. :-)))

  24. Martine zegt:

    Kom ik net van neus der vrolijke logje af, zie ik Tagrijn, denk ik, laat ik daar eens gaan kijken en wat zie ik ……………….. allemaal wurrempies. Nou, slaap lekker Tagrijn.

  25. nanos zegt:

    Een prachtverhaal, Tagrijn.
    En dan Segaar en Kokkedee, die namen. Het is bijna jeugdsentiment.

  26. Hanny zegt:

    Ik weet nooit of mensen die zulke verhalen ophangen zielig zijn (door eenzaamheid bijv.), of ziekelijk. Je kunt aardig de klos zijn als je naast zo iemand komt te zitten.

  27. Annemarie zegt:

    Toch sneu dat er dan soms niet wordt geluisterd. 😉 Als er iemand zou luisteren, dan zou hij het verhaal mssn niet zo vaak vertellen…
    Ik heb in elk geval weer genoten van jouw verhaal Tagrijn.

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s