ARIE OP GLAD IJS?


Arie, wat voer je toch allemaal uit op zolder?’, roept Ans van beneden.
‘M’n schaatsen zoeken, Ans. Waar heb je die toch gestopt?’
‘Nou Arie, ik zit echt niet aan jouw schaatsen, hoor! Maar ik kom wel even helpen zoeken’.
Ans klimt moeizaam de trap op en verschijnt met een rood hoofd op de zolder. ‘Als je dan toch naar zolder ging, had je net zo goed de kerstspullen mee kunnen nemen. Die staan nou al een week in de gang’.
‘Nee, nou wordt ie mooi, Ans! Ik háál ze van de zolder, omdat jij met je knie niet zo goed de trap af kan met die spullen en jij brengt ze naar boven omdat ik op de trap niet kan tillen met m’n benen. Dat hebben we zo afgesproken, Ans.’
‘Ja Arie, tien jaar geleden. Maar nu zijn je benen weer goed.’
‘Mijn benen weer goed? Mens, dat zit weer allemaal tussen je hoofd. En tien jaar geleden haden we nog niet eens een kunstkerstboom.’
‘Arie, we kochten die boom toen Wilma de deur uitging en die is al achttien jaar weg.’
‘Natuurlijk Ans, jij wilt altijd voet bij stand houden, maar ik weet zeker dat ik aan het rechte eind trek.’
Ans probeert het gesprek een andere wending te geven. ‘Maar waarom zoek je eigenlijk je schaatsen, Arie? Je hebt zeker tien jaar niet op het ijs gestaan. De laatste keer was om het die kleine van Wilma te leren.’
Arie zucht. ‘Ans, ik zoek m’n schaatsen omdat ik wil gaan schaatsen. Zo zit de vlag in de steel.’
‘Maar Arie, er ligt toch geen ijs meer. Je kunt…’
‘Ans, ik weet wel dat het niet vriest. Het dooit pijpenstelen; het is buiten bijna veertig graden zag ik vanmorgen nog op de thermometer aan het schuurtje. Het weer is helemaal uit zijn doen en laten. Maar het gaat heus wel weer vriezen en dan wil ik de koe bij de uiers pakken.’
‘Arie, wanneer leer je dat nou es. Je hebt weer bij Fahrenheit gekeken, het is een graad of vijf.’
‘Welja, zuig er maar weer een punt aan. Die thermometer is van mijn opa geweest en die deugt. Maar ik dacht dat jij mijn schaatsen wilde zoeken.’
‘Maar weet je dan helemaal niet meer waar je ze hebt gelegd?’
‘Ans, als ik dat wist hoefde ik niet te zoeken. Maar ik ben nou eenmaal meneer Notre Dame niet.’
‘Was dat maar waar, Arie. Daar zouden we een heleboel geld mee kunnen verdienen. En dan zouden we…’
‘Verroest!’ roept Arie.
‘Tuurlijk, Arie. Goed idee toch?’
‘Nee, mens! Kijk dan!’ Hij  houdt een paar schaatsen in de hoogte. ‘Helemaal verroest. Heb jij ze natuurlijk zomaar weer op de zolder gegooid zonder ze in te vetten.’
‘Arie, het is goed met je. Ik ga naar beneden. Je zoekt het maar uit.’
Arie geeft geen antwoord, kijkt naar zijn schaatsen. ‘Nou jongens, dat was het dus. Ik geef de brui aan Maarten.’

(Eerdere belevenissen van Ans en Arie kun je hier vinden.)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ans en Arie. Bookmark de permalink .

16 reacties op ARIE OP GLAD IJS?

  1. Hildegarde zegt:

    Ans en Arie : met veel werkelijkheidszin geschreven ! 🙂

  2. Min zegt:

    Ans en Arie altijd prachtig !
    Maar ja dat zijn je foto’s, je Leidse Details en je schilderijen ook.
    Je bent gewoon zo veelzijdig!

  3. rietepietz zegt:

    Ans had Arie z’n vet moeten … eh het vet voor de schaatsen moeten geven natuurlijk !

  4. Elmar zegt:

    Prachtig verhaal, heerlijk die verbasterde spreekwoorden en gezegdes. Ik ga zeker dan andere verhalen van Ans en Arie eens op mijn gemak lezen, ik verheug me er nu al op!
    groetjes,
    Elmar

  5. Zakina zegt:

    ahhaha… ach, het dooit toch en het wordt toch tijd voor nieuwe schaatsen, met die oudjes kan hij zich vast niet meer vertonen 😉

  6. Thérèse zegt:

    Ja, dat is uit het leven gegrepen……tra lalalala …Arme Arie met verroeste ijzers….

  7. Volgens mij reageer ik altijd hetzelfde op dit soort stukjes, zoals…”Heerlijk weer, Tagrijn”… ik vind ze zo leuk. Wanneer ga je er een boek van uitgeven, Tagrijn ? 1e koper heb je al binnen 🙂 sterker nog, ik koop er een paar. Leuk om cadeau te geven

  8. Henriette zegt:

    Hahahaha…leuk, leuk.
    Het is net of ik weer even terug in Utrecht ben.

  9. Jenny zegt:

    Hahaha….Ans en Arie,dé Tinnie en Lou van Leiden!
    Gaaf geschreven, moest er erg om lachen!
    Groetjes!

  10. Belinda zegt:

    Al bij het eerste zinnetje toverde je een glimlach op mijn gezicht. Ik hou van Ans en Arie. Geweldig zoals jij ze tot leven brengt!

  11. Di Mario zegt:

    Ijs is om op te eten.. Het liefst in de zomer bij een graad of 30.
    Love as Always
    Di Mario

  12. paco zegt:

    Het blijft een mooie serie

  13. Pasula zegt:

    Beetje cola op het roest en daarna invetten en Ans heeft een heerlijke rustige dag 😉

  14. Vedat zegt:

    Dus de schaatsen worden weer netjes opgeborgen,zodat zevolgend jaar de schaatsen weer kunnen zoeken.

  15. Hanny zegt:

    Gelukkig is Arie niet door het ijs gezakt, want dan hadden we voortaan deze prachtige dialogen moeten missen.

  16. prachtig geschreven, tagrijn!!
    .. alsof ik tussen deze twee insta? :-))

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s