LAAGVLIEGEND TUIG

 Op de Blauwpoortsbrug stond een man te zwaaien. Naar wie hij zwaaide was door het beperkte uitzicht, het was twee uur ’s nachts, niet te zien. Dus nieuwgierig bleef ik dit schouwspel op geringe afstand gadeslaan.
Met twee armen wild om zich heen zwaaiend richtte hij het woord tot me: ’t Is vanavond weer goed raak, meneer! Het is gewoon een plaag!’
‘Muggen?, vroeg ik, al komen die in deze tijd van het jaar niet veel voor.
‘Muggen!’, reageerde hij schamper. ‘Nee, daar zou ik me niet zo druk om maken. Nee meneer, laagvliegende kangoeroes. Hele kuddes. En ze moeten altijd mij hebben. Omdat ik rood haar heb. Maken ze nestjes in m’n haar.’
Mijn diagnose was snel gesteld. ‘Meneer, kangoeroes kunnen niet vliegen. Gaat u nu maar rustig naar huis en…’
‘Naar huis? Nee, dan komen die etters achter me aan. En ik heb thuis zes kinderen. Allemaal rood haar, dus dat wil wel nestelen.’
‘Dan moet u ze neerschieten’, probeerde ik me ervanaf te maken.
‘Meneer heeft op school geen biologie gehad’, stelde hij vast. ‘Als je er eentje doodschiet, worden het er twee. Net als bij mollekulen. Nee, dat heeft niks met mollen te maken. Dat denken mensen wel eens. Nee, mollekulen worden twee mollekulen als je ze gaat splitsen. En zo zit dat ook met die vliegende kangoeroes. Dat moet je onthouden. Daar héb je wat aan.’
‘Nou, dat zal ik zeker doen’, beloofde ik. Beetje meepraten is bij zulke mensen altijd het beste. Maar hij hield niet op woest met zijn armen om zich heen te slaan.
‘Ik heb wel eens geprobeerd ze te vangen’, ging hij verder. ‘Met een schepnetje. Maar heb je die tanden gezien? Nou, dan mag dat netje wel draden van gewapend beton hebben.’
Er moest natuurlijk wel een oplossing komen, dus snel bedacht ik iets: ‘Ik heb toevallig laatst gelezen dat mensen met rood haar immuun worden voor kangoeroes, als ze aangeraakt worden door mensen die er niet gevoelig voor zijn.’
‘Nou meneer, in dat geval… het is het proberen waard.’
Ik pakte de man bij zijn armen, waarmee ik gelijk bereikte dat dat gezwaai ophield. ‘Zo’, zei ik, ‘en nu heel langzaam weglopen’.
De man gehoorzaamde en toen hij zich een meter of twintig verwijderd had, riep hij: ‘Ze zijn weg! Ik ben ontzet! Dank u wel!’ Ik zag dat hij midden op de Steenstraat een soort vreugdedansje maakte. Even later liep hij door.
Ik haalde opgelucht adem, maar net toen ik ook mijn weg wilde vervolgen, klonk een luide schreeuw. Snel liep ik naar hem toe.
‘Nou heeft zo’n kreng me toch nog te pakken!’ riep hij uit. Hij grabbelde in zijn rode haardos en toonde me een tegenspartelend gevleugeld kangoeroetje, dat vergeefs aan de greep van de man trachtte te ontkomen…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Verhalen. Bookmark de permalink .

16 reacties op LAAGVLIEGEND TUIG

  1. Herman zegt:

    Wanneer komt er een bundeltje met je “kronkels”?

  2. Zakina zegt:

    Jammer dat het ‘ontzet’ zo kort duurde 🙂

  3. rietepietz zegt:

    Ben ik even blij dat ik geen rood haar heb !
    Ik moet de leenhond nog uitlaten straks in het donker 😉

  4. Niklas zegt:

    Waren zeker roze kangoeroetjes? Vloekt mooi bij rood haar…

  5. Jaco zegt:

    Kwestie van de kangoeroes ervan te overtuigen dat ze kleurenblind zijn. Eine schöne Geschichte!

  6. Renesmurf zegt:

    Arme man, die heeft meer last van zichzelf.
    Ik weet er geen raad mee, ik ga gewoon wegwezen.

  7. f r e d zegt:

    ‘Ze zijn weg! Ik ben ontzet!…..>
    ontzet worden in leiden is toch geen wonder?

  8. Min zegt:

    Zjucht, jammer heb geen rood haar.
    Maar geweldig verhaal!

  9. Thérèse zegt:

    Ik pak er regelmatig ook eentje uit mijn rode haar. De zaak is niet al te veel in paniek te raken. Dan is het al meteen veel minder erg.
    Helaas begin ik iets meer grijs in de haardos te krijgen, dus ook minder kangoeroetjes jammer genoeg.

  10. Laagvliegende kangoeroes, ach, wat zal ik zeggen. Ik heb er niet meer op tegen dan op rood haar. Dat wollige witte pruikje van die ene grote, niet-beschietbare kangoeroe vind ik eigenlijk best aandoenlijk.

  11. Belinda zegt:

    Hahahahaha wat een geweldig verhaal Tagrijn. Moet jou weer overkomen als je rustig op weg naar huis gaat. Heb je het kleine gevleugdelde kangeroetje toch wel gevangen hè? 🙂

  12. klaproos zegt:

    :-)) het is hier wel om te lachen maar tagrijn als je zulke waanbeelden hebt is het living hell voor je op aarde…
    groetjes
    klaproos

  13. Di Mario zegt:

    Ik Ermelo hebben ze daar instellingen voor. Kun je een keer gaan kijken als je onderweg bent naar Harderwijk 🙂
    Love As always
    Di Mario

  14. Hahhahahaahahh heerlijk zit te genieten.

  15. Hanny zegt:

    Te diep in het glaasje gekeken? 😉

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s