NAAR DE WADDEN (2)

Maandag waren we op het wad beland en vandaag kijken we er verder rond. Honderden vogels vermaken zich hier prima. Ook de stenen liggen heerlijk te bakken in de zon. En wij ploeterden voort…

Op de foto hieronder is uiterst rechts nog net de vuurtoren De Brandaris te zien.

Alle eendjes zwemmen in het water. Maar vandaag even niet.

De noordkant van het eiland is minstens even boeiend. Op weg naar het strand fietsten we langs dit mooie duinvennetje. Ook interessant voor een foto door de lichtval op het water.

Iemand had van boomstammetjes een constructie gemaakt waar je je fiets tegenaan kon zetten. Wie goed kijkt ziet vanuit de verte dat deze stammetjes de tekst ‘van mij’ vormen. Wat er van hem of haar is blijft onduidelijk. Het mysterie van Terschellng.

Duinen zijn  niet saai, voor wie er iets in ziet. Tientallen kleuren groen, juichend geel, fel oranje, afstekend wit, er is rood, bruin en violet te zien, de tegenstellingen tussen licht en donker. En dat alles met de blauwe lucht en zanderige duintoppen op de achtergrond. Ja hoor, zet u hier uw ezeltje maar neer.

Even sprakeloos kijken bij de eerste aanblik van de groene helm en het brede spierwitte strand. Alsof je nog nooit het strand hebt gezien. Ja, maar in eigen land nooit zo.

Om op het strand te spelen hebben kinderen hier wel veel meer de ruimte dan aan de westkust. Behalve deze kinderen hebben we tijdens ons verblijf aan dit strand niemand gezien.

Twee ‘leden’ van ons clubje hebben de vloedlijn geïnspecteerd. Tagrijn bleef voor paal staan om dat vast te leggen.

Maar het boeiendst waren toch de hier en daar door de wind opgeworpen minizandheuveltjes, niet hoger dan een centimeter of tien. Plat op de buik met de camera, beetje inzoomen en kijk: je bevindt je op slag ergens in de Sahara. Geen ongevaarlijke bezigheid, want windkracht 6 en een paar agressieve zandkorreltjes kunnen zomaar je objectief naar de gallemieze helpen.

Opeens was de week om. Opeens begon Mark Knopfler in ons hoofd heel zacht Going Home te spelen. En voor we het wisten zaten we weer op de veerboot met tientallen meeuwen boven ons hoofd.

Nog even dit: een paar lezers vroegen om de resultaten van Tagrijns schilderwerk. Stil maar… wacht maar… Dat bevindt zich nog in het embryonale stadium en moet nog verder worden uitgewerkt.


   (een gedicht van Paul Willems)

Vrijdag geen aflevering van Leids Detail, maar een verslag van de Leidse Peurbakkentocht editie 2009.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Stad en land. Bookmark de permalink .

15 reacties op NAAR DE WADDEN (2)

  1. Marcel zegt:

    Ik geniet van jouw foto’s. Vorig jaar ben ik naar Schiermonnikoog geweest. Het is daar ook zo mooi.

  2. Zakina zegt:

    Wat is dit schitterend en dat zand … het lijken wel kunstwerken in het zand. En wat mooi die grashelmen en die natuur daar.. kan me voorstellen dat je er ff stil van wordt. Het is toch weer anders dan bijv het strand op Scheveningen

  3. rietepietz zegt:

    Het is ábsoluut te lang geleden dat ik er geweest ben ,je foto’s bezorgen me gewoon heimwee naar de heerlijke stranden van terschelling !

  4. Schitterend,dat noordstrand. Je hebt hier echt een paar juweeltjes neergezet, Tagrijn. Die zandsculpturen zijn om te zoenen (dat deed je dus ook bijna) en die vloedlijn, wauwwww…zo mooi dat ongerepte blanke strand

  5. Annemarie zegt:

    Dit is echt genieten geblazen Tagrijn!
    Zo wit heb ik het strand ook nog niet in Nederland gespot. 🙂
    Je hebt er een prachtig verslag van gemaakt.
    Ik hoop voor jullie dat de schilderijen ook zo goed gelukt zijn.

  6. als dit de omgeving is waar je schilderij zijn ‘conceptie’ gevonden heeft ..
    dan mag ik hier vast iets groots verwachten?
    maar ik heb geduld, hoor! :-))

  7. Renesmurf zegt:

    Met dit weer is het helemaal goed toeven daar!
    Je hebt genoten, en ik net zo.
    Net of ik er zelf bij ben!

  8. Thérèse zegt:

    Inderdaad, wat een inspirerende omgeving. En die zandheuveltjes: kunstwerkjes van moeder Natuur. Het is daar echt prachtig. Toch man-lief eens heel smekend aankijken….
    Groetjes Th.

  9. klaproos zegt:

    wat een adembenemd mooi logje tagrijn, de sahara de kleuren, ohh man wat een parcht,
    dit is het pure leven , en als je dit ziet vraag je jezelf af, waarom gaat een mens nog ooit verder weg:-)
    de eenvoud,en de kunst kwamen samen op het eiland,
    van mij… is vast die duinpan 🙂
    maar wel heel leuk 🙂
    ik kijk uit naar de geboorte van je werk

  10. Plato zegt:

    Een verademend logje, met een vage gedachte dat ik toch wel weer heel graag die kant op wil.

  11. Di Mario zegt:

    Sta je toch nog een keer voor paal 😉
    Mooi die foto van dat zanddingetje.
    Love As Always
    Di Mario

  12. Heel Dali hoor, die heuveltjes. Fijne foto´s; ik kan de zee en alles bijna ruiken.

  13. Hanny zegt:

    Dit is genieten geblazen met jouw foto’s. Zeker die met de heuveltjes zand. Prachtig. Wel zo plezierig dat er nog niet zoveel mensen aan het strand waren. Raken die heuveltjes ook niet beschadigd.

  14. Vedat zegt:

    Ik had net jouw logje aangeklikt om te lezen, begint Casa Luna met als gast iemand, die op een waddeneiland, Texel, woont en zich beroepshalve met de wadden bezighoudt.

  15. Tjan zegt:

    Mooi hoor! Benieuwd naar het verslag van de Peurbakkentocht – ben donderdag zelf niet in Leiden. Goed te weten dat er dan Leidse bloggers zijn bij wie je de volgende dag terecht kunt.

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s