Eeuwige drinkebroers

Dit is een echt Leids spookverhaal. In 1759  zat een groepje studenten in een van de Leidse herbergen te kaarten. De tabaksdoos ging rond,  de wijn vloeide daarbij rijkelijk en begon naarmate de avond vorderde zijn uitwerking niet te missen. Het werd later en later en het groepje werd steeds luidruchtiger. Toen het al diep in de nacht was besloot de vrouw van de herbergier een einde aan het drinkgelag te maken en gebood hen te vertrekken. Maar ze weigerden en toen de vrouw het nogmaals vroeg, werden ze woedend. Onder hevig gevloek zwoeren zij dat zij bleven zitten al was het tot de jongste dag.
Dat hadden ze misschien beter niet kunnen roepen. Want sindsdien spelen ze door zonder op te houden. De flessen wijn raken niet leeg en ook de tabakspot blijft goed gevuld hoeveel ze ook drinken en roken. Zelfs de haard levert nog steeds een knapperig vuurtje. Ze spreken een taal die geen mens kan verstaan en zelfs de knapste professoren van de universiteit kunnen hun conversatie niet volgen. Men beweert zelfs dat zij de taal van de duivel spreken. En zo zijn zij dus gedoemd te blijven kaarten, drinken en roken tot aan de jongste dag. In welke herberg we de heren kunnen vinden vermeldt de overlevering helaas niet.

(Tagrijn ontleende de gegevens  voor dit verhaal aan het ‘Zinrijk en Schertzend Woordenboek’ uit 1759)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Stad en land, Uit Leidse bron. Bookmark de permalink .

13 reacties op Eeuwige drinkebroers

  1. platoonline zegt:

    Perfect verhaal. Zoals die man die eeuwig die steen de berg op moet torsen en die vent die eeuwig zijn lever uitgepikt ziet worden nu ook de eeuwige drinkers. Geen hoop, geen vergeving maar eeuwige straf.

  2. st@@rtje zegt:

    Heerlijk verhaal! Dank je wel.

  3. Een plezant verhaal Tagrijn. Deze gaan we voorlezen aan onze kleinzoon van 7 jaar, als ie weer bij ons logeert. Fijne zondag en tot blogs.

  4. ’t schilderij alleen al zet aan tot het verzinnen van verhalen? 😀

    je verhaal is een moderne uitvoering van de bruiloft van kana, tagrijn, met dit verschil dat in jouw verhaal ook de tabak onuitputtelijk is? 😀

  5. hannekelive zegt:

    wat een verhaal,
    verschrikkelijk toch, je zou verlangen naar een saaie werkdag op kantoor….

  6. Thérèse zegt:

    Er zijn erger straffen……in de Griekse mythologie verzinnen ze allerverschrikkelijke straffen. Maar het is een boeiend verhaal en stichtend voor de studenten in een universiteitsstad. Tot de jongste dag…dat is lang, hoor! Maar wel te hopen dat ze veel soorten kaartspelletjes weten.

  7. rietepietz zegt:

    Tja , het klinkt natuurlijk als een mooi sprookje maar ik wil toch niet met de heren ruilen , je zal maar op zo’n onhandig bankje zittend moeten wachten op de jongeste dag ….. 😉

  8. Caecil zegt:

    Leuk verhaal! En dat schilderij, waar is dat te zien?
    Ik denk met Glibber mee: waar zou dit zich afgespeeld hebben? Misschien iets om een wandeling door Leiden omheen te verzinnen……………. ‘Op zoek naar de eeuwige kaarters/zuipers’

  9. boomkruiper zegt:

    Dus die tabaksdoos staat er ook nog. Mmmmm 18e eeuws daar heb ik wel oren naar. Mooi verhaal Tagrijn!

  10. renesmurf zegt:

    Dat is nou jammer, maar ik denk dat best veel mensen ze al eens gezien hebben ergens.
    Zonder dat te beseffen.

  11. Ben toch benieuwd waar dit zich ooit afgespeeld moet hebben.

  12. Di Mario zegt:

    Zo zijn er veel verhalen van vroeger die je toch te denken geven.

    Love As Always
    Di Mario

  13. klaproos zegt:

    da’s dan weer jammer anders hadden we erbij kunnen gaan zitten en uit hun eigen mond eens kunnen vernemen hoe het verhaal gaat 🙂

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s