Hoe de wereld kleiner werd (2)

Vorige week knipsels over televisie en radio, deze keer de computer en de telefoon.
De computer deed in de jaren vijftig voorzichtig zijn intrede. Enorme machines waarvan het nut nog niet echt werd ingezien. In het stukje hieronder dat ik uit de Leidsche Courant van 14 december 1959 plukte heeft men zo zijn twijfels.  En dat terwijl men nu veronderstelt dat de tv zijn langste tijd wel heeft gehad en computer en tv binnen tien jaar samen één apparaat in ieder huishouden zal worden.

Ook de vaste telefoonverbinding zal op termijn uit onze huizen verdwijnen. De telefoon (of  het telephon zoals men destijds zei )  werd in 1877 in Duitsland uitgeprobeerd. Het Leidsch Dagblad meldde op16 november 1877:

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Allerlei, Cultuur, De media. Bookmark de permalink .

15 reacties op Hoe de wereld kleiner werd (2)

  1. Dwarsbongel zegt:

    Nog even doorborduren op de reactie van Emmelinda: “En de eerste keer internet, ik wist niet wat ik zag.” Dat herinnerde me er aan dat ik al voordat internet algemeen toegankelijk werd, via de computer communiceerde en bestanden kon up- en downloaden. Er was het FIDONET, een netwerk van BBS’en (Bulletin Boards), waarop je per telefoon kon inloggen op de dichtstbijzijnde tegen (lokaal) telefoontarief. Ik werkte met het programma KERMIT, dat toen populair was.
    Als je een snel modem had, kon je downloaden met 1200 Baud en uploaden met 75 Baud. Of 600/600 Baud. Baud staat voor bytes per seconde. Nu versturen we Megabytes per seconde…

  2. Platoonline zegt:

    Jouw stukje doet me terugdenken aan het jaar 1967. Ik werkte als jongste bediende op het kantoor van Simon de Wit in Zaandam. Het bevoorradingscentrum stond aan de haven. Enkele kilometers daarvandaan, in het centrum van Zaandam, stond de computer, een zgn. Hollerith machine. Dat ding was zo allemachtig groot dat ze er een zaaltje voor nodig hadden. Desalniettemin was de capaciteit vele malen kleiner dan die van een van onze pc’s. Het ding braakte wekelijks kilometers goederenlijsten uit in tweevoud met carbon ertussen. Het was de taak van de jongste bediende om die lijsten te scheuren, het carbon weg te halen en de lijsten later te doen verspreiden over de te bevoorraden winkels. Daarna moest ik met een andere machine, we noemden dat een zgn koffiemolen, berekenen of de uitdroging van de verzonden kazen wel binnen de gestelde normen bleef. Ook had ik een elektrische telmachine die net aan door één fors gebouwde persoon uit de kast kon worden getild. Ik wist toen niet dat ik in een zo bijzondere tijd leefde en dat al die apparatuur samen, later moeiteloos door één laptopje zou worden verslagen.
    Dit alles naar aanleiding van jouw meer dan interessante tweeluik. Ik heb ze met veel plezier gelezen. Prachtig.

  3. Onze kleinzoon weet al niet meer wat een gulden is. Laat staan dat hij weet dat er een tijd was dat er nog geen computer was. Groetjes Albert

  4. RenéSmurf zegt:

    Ja, Griet Titulaar zei het later ook allemaal, en hij heeft gelijk gehad, het is een wondere wereld.
    Toch is de TV er voorlopig nog, net als de radio.

  5. Thérèse zegt:

    Mijn kleinkinderen zijn nog té klein om te vragen of zij zich kunnen voorstellen dat er helemaal geen computers waren (en andere software), maar ik ben benieuwd wat de jongeren daarvan vinden. Ik zelf vind het nog steeds een wonder.

  6. rietepietz zegt:

    Ja ook hier kan ik dus zeggen dat ik “het leven zonder” nog meegemaakt heb ! Telfoon was in mijn jeugd iets dat in winkels en dokterspraktijken” hing” Mijn schoonouders hadden nog steeds géén telefoon toen Henk en ik al jaren getrouwd waren .
    Onze eerste telefoon “stond” zo rond 1970 in huis .
    M’n eerste computer , nog voor 2000 ,was een oudje van één van de kinderen die voor z’n werk een computer moest gebruiken .Ik gebruikte die nog uitsluitend als tekstverwerker en het duurde nog tot rond 2005 eer ik een internetaansluiting én een nieuwe computer kreeg !
    Reuze leuk die nostalgische logjes !

  7. Annespike zegt:

    Het is inderdaad niet meer weg te denken uit deze wereld.
    Want wat zouden we zonder computer moeten doen?

  8. Mijn vader had zelf een computer gebouwd toen het nog niet gebruikelijk was dat iedereen er een in huis had. Dat vonden we te gek. De spelletjes die je er op kon doen waren niet te vergelijken met die levensechte spellen van nu maar toch, dat was toch wat :D. En de eerste keer internet, ik wist niet wat ik zag.

  9. boomkruiper zegt:

    Wat is het toch moeilijk je de tijd voor te stellen dat er nog geen telefoon was. Laat staan de computer. Ik zou niet meer zonder kunnen moet ik bekennen. En hoe makkelijk skypen we nu even met familie op een terras in Azië. Het blijft een wonder!

  10. Nanos zegt:

    Lijkt me niet handig, die twee apparaten in één in een meerpersoonshuishouden. Ieder een dan?

  11. Dwarsbongel zegt:

    Ik heb de eerste computer van het rekencentrum van de RUG gezien, begin jaren 60, de ZEBRA: Zeer Eenvoudige Binaire RekenAutomaat.
    Bijna dagelijks moesten er “radiobuizen” worden vervangen.

    Mijn eigen eerste computer was een was een Ohio Scientific Instruments (OSI) Superboard II ( http://oldcomputers.net/osi-600.html ); voor die tijd een, voor amateurs, zeer luxueus apparaat, met een volledig toetsenbord en interface voor een cassetterecorder als opslagmedium. De interpreter voor de programmeertaal BASIC was aanwezig op de printplaat in ROM, en het RAM-geheugen was standaard 4 kilobyte. Ik las ooit een verhaal, waarin werd verteld dat een redelijk groot slachthuis destijds ALLE administratie deed op zo’n zelfde computer!

    De Superboard II was een grote vierkante printplaat met onderdelen, waar ik een kast omheen gebouwd heb van het plaatstaal van een oude wasmachine, om hinderlijke hoogfrequent-straling te voorkomen (storing op radio en TV bij de buren, mobiele telefonie was er nog niet).

    Dat Superboard kwam rechtstreeks uit Amerika, via een list zonder invoerrechten (ik kan het nu wel vertellen, want het is verjaard, en ik heb het zelf niet gedaan). Er moest een tentoonstelling worden ingericht met apparatuur van ons bedrijf. In één van de kisten gingen een aantal kale “printen” mee, die op de terugweg waren vervangen door Superboards. Wel tegen vooruitbetaling van een aanzienlijk bedrag, dat je kwijt zou zijn, of erger, als de truc mislukte.

    Nu heb ik een externe hard-disk naast me liggen van 1 terabyte: daar zou alle tekst op kunnen uit een grote universiteitsbiblitheek…

  12. ja het is allemaal giga snel gegaan. Zat van de week toen ik oude draadloze telefoons weggooide opeens te denken dat ik destijds nog drie maanden moest wachten op een aansluiting toen ik op mij zelf ging wonen.

  13. Hanny zegt:

    De dag dat wij voor het eerst telefoon kregen, staat nog in mijn geheugen gegrift. Een zwart wandtoestel. Hoog opgehangen. Als je dus belde, moest je altijd staan. Maar wij kinderen, mochten daar absoluut niet aan komen.
    Ja, de computer. Wat is de tijd snel gegaan, dat deze van een vreemd en groot apparaat een klein en vertrouwd apparaat is geworden. Niet meer weg te denken in ieder huis. En wat is de jeugd tegenwoordig zonder internet op hun mobiel.
    Leuke artikelen!

  14. En dat mijn oma dat nog allemaal heeft meegemaakt. Dat het niet bestond bedoel ik dan. Absurt eigenlijk dat het nog helemaal niet zo lang is.

    Love As Always
    Di Mario

  15. Zakina zegt:

    Grappig om die oude krantenartikelen te lezen. Nu is het tegenwoordig wel mogelijk om te internetten via de tv of tv te kijken op de laptop, maar ze bestaan gewoon nog naast elkaar. En de huistelefoon is wel zo langzamerhand aan het uitsterven.

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s