Een wereld vol tranen…

Hij stond in het park, een man geheel in het zwart, kaplaarzen aan en met een omgekeerde paraplu.
Ik keek er een poosje naar en vroeg me af wat hij daar aan het doen was. Dan zit er er maar een ding op: vragen.
‘Dat wil ik best uitleggen. Kijk, daar zit een jong stel op een bankje. Over een paar minuten maakt hij de verkering uit en dan gaat ze huilen.’
‘U bent dus gewoon een gluurder’, zei ik.Wat een vreemde vogel.
‘Natuurlijk niet, ik sta hier gewoon mijn werk te doen.”
‘Uw werk?’
‘Zeker, ik vang haar tranen op.’
‘Wat is dat in hemelsnaam voor werk?’
‘Wel eens van de regengod Pluvius gehoord? Nou, dat ben ik dus. Aangenaam. Iedere keer als iemand huilt op aarde ben ik er als de kippen bij die tranen op te vangen. En als ik dan genoeg heb, kan ik weer ergens een buitje laten vallen. Het is een van de minst ingewikkelde baantjes in het godenrijk, al vergt het wel enige vaardigheden. Ik was eerst god van de liefde, dat was leuk, dat maakte de mensen blij, maar  na een geintje met een van de vrouwen van Zeus werd ik gedegradeerd, kreeg die zak van een Eros dat baantje en moest ik regengod worden. Dat was de keus: geen god meer of regengod. Ja, dan is de keus niet moeilijk. Je moet toch wat om nog een beetje status te houden.’
‘En u had het vak gelijk onder de knie?’
‘O, nee. De eerste keer de beste liep het al helemaal uit de hand. Strooide ik niet gedoseerd  genoeg de regen rond maar liet ik het allemaal in één bui op één plek naar beneden donderen.
Ene Noach heeft er toen nog zijn handen vol aan gehad om wat mensen en dieren te redden met een zelf inelkaar geknutseld bootje.’
‘Maar gaat dat dan allemaal even gemakkelijk. Die tranen opvangen, bedoel ik?’
‘Er zijn wel wat complexe gevallen. Als mensen tranen met tuiten huilen wordt het moeilijker. Die tuiten zijn vaak erg lastig op te vangen. Dat vereist toch een bepaalde techniek, die ik pas na eeuwen echt onder de knie heb gekregen. Van die langgerekte tuiten maakte ik vroeger rivieren maar die zijn er nu wel genoeg. Ze gaan nu de recycling in.’
‘Maar verder zijn alle tranen gelijk?’
‘Dat had je gedroomd! Nee, we onderscheiden nog krokodillentranen, bruidstranen en bittere tranen. Om er maar een paar te noemen. Worden evenals de tuiten gescheiden ingezameld. Zijn niet zondermeer bruikbaar en vergen een speciale bewerking. Bruidstranen zijn trouwens alleen bruikbaar als motregen. Maar de huis, tuin- en keukentranen, de tranen van alledag dus, kletter ik als ik een voorraadje heb, meteen weer naar beneden.’
‘En u bepaalt ook waar het gaat regenen? Want er zijn plekken in de wereld waar ze naar een buitje snakken.’
‘Tuurlijk zoek ik dat uit. Want de mensen daar gaan dan weer huilen omdat het daar zo lang droog blijft, snapt u. Afijn, het is daar hard werken, net als in oorlogsgebieden. Triest maar waar. In Syrië heb ik nu zelfs tijdelijk wat bijgoden moeten aannemen, dat is daar momenteel niet bij te sloffen, dat levert ongezouten buien op.’
‘En in ons land?’
‘Nou, daar moet ik bijna zelf om janken. Haha, grapje van de regengod. Weliswaar gaan de pensioenen omlaag, zakken de koersen van de aandelen en zijn er dan figuren die gaan janken, maar toch: mijn tranenquotum haal ik hier nooit. Het zal hier nooit een tranendal worden.’
En dan laat u de buien dus hier vallen?’
‘Meestal wel. Waar het minst gehuild wordt maak ik regenwolken en daar valt dus de meeste regen. Dat vind ik eerlijker. Nivelleren noemen jullie dat, geloof ik.’
‘Nou Pluuf, je zegt dat het niet ingewikkeld is, maar ik zou niet graag in je kaplaarzen staan.’
‘Ach, al met al valt het … kijk, ze gaat huilen; ik moet snel gaan’. Hij beende naar het stel op de bank om haar tranen op te vangen.
Ik wandelde weer naar huis. Bijna thuis begon het te plenzen. Arm kind…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Verhalen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Een wereld vol tranen…

  1. Hildegarde zegt:

    Pluvius, origineel ! En als het sneeuwt, schudden de engelen hun bedje uit.

  2. reismeermin zegt:

    Een zeer leerrijk log. Pluvius was ik echt helemaal vergeten.

  3. Thérèse zegt:

    Een mooi verhaal en heel geestig ook.

  4. Een plezant verhaal dat ik met plezier heb uitgelezen. Gelukkig zijn de weersvooruitzichten voor de komende tijd. GEEN regen voorspelt. Dus ik hou het bij jouw tranen.
    Groetjes Mara

  5. platoonline zegt:

    Weergaloos verhaal Tagrijn. Origineel. De godenwereld als een soort cabaretgezelschap neergezet en tevens nog een kleine steek naar het gezeur in eigen land. Heerlijk om te lezen.

  6. rietepietz zegt:

    O Tagrijn wat ben je toch een mééster in dit soort verhalen ,hier krijg ik nóóit genoeg van !
    Ik heb nog wel een adresje voor jouw regengod waar hij héél veel tranen kan halen !

  7. hannekelive zegt:

    tjonge, ik wist niet dat dit er alemaal achter zat.
    bedankt dat je ons wijzer gemaakt hebt.
    een bijzonder mooi verhaal.

  8. Lieve Tagrijn, wat een meesterlijk stukje heb je ons in mee laten delen. Groetjes Ria

  9. Ik krijg er natte wangen van…
    Zeer origineel verhaal. Oud met nieuws, daar houd ik van!

  10. ik zat bijna op je schoot om naar je boeiend verhaal te luisteren, tagrijn! 😀

    bestaat er al een god van verhalen?

    van mij mag dag god tagrijn worden! 😀

  11. Hanny zegt:

    Een prachtig regenverhaal. Een godenverhaal, doorspekt met actualiteit. Geweldig. Ik ‘ken’ maar 1 blogger die zo’n verhaal zo meesterlijk in elkaar zet.

  12. RenéSmurf zegt:

    Ja, en toen werd men wakker.
    Het is allemaal al ingewikkeld genoeg, eens zal de aarde in harmonie zijn, maar nu nog niet.

  13. Ik geloof dat ik in het vervolg toch heel anders naar de regen (en naar tranen) ga kijken ;-). Leuk om te lezen, Tagrijn 😀

  14. Geweldig geschreven. Dus hier wordt te weing gehuild begrijp ik want we kunnen best wel wat minder regenwolken gebruiken.

  15. klaproos zegt:

    schitterend verhaal tagrijn,

    ik moet er niet aan denken….zóveel tranen… brrr.

    maar intens mooi geschreven,

  16. Dwarsbongel zegt:

    Die is weer hééél mooi en zelfs actueel…!!!

  17. boomkruiper zegt:

    Zal bij de komende regenbui toch eens mijn hand naar buiten steken en daarna aan mijn vinger likken om te weten te komen hoe zout het eigenlijk is 😉

  18. ram1955 zegt:

    Met veel plezier gelezen, Tagrijn.

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s