Gesprek met Sinterklaas

Onderstaand verhaal plaatste Tagrijn ook al in 2006. Maar lezers komen en lezers gaan en daarom durft hij het wel aan dit gesprek met Sinterklaas hieronder nogmaals te plaatsen, zij het met wat kleine aanpassingen. Een fijne Sinterklaasavond toegewenst!

Sinterklaas is de man die wij al in onze prilste jeugd hebben leren kennen als de beminnelijke grijsaard die ieder jaar weer een verblijfsvergunning aanvraagt om de hele Nederlandse bevolking op 5 december van geschenken te kunnen voorzien.
Het is een nobele geste die door ons op de juiste waarde wordt geschat, daar er in ons land niemand te vinden is aan wie zoveel nationale hymnen zijn gewijd. Ondanks dit eerbetoon is het toch altijd een betrekkelijk eenvoudige man gebleven. Waarschijnlijk komt het daardoor dat ik hem een paar dagen geleden aantrof in een van de vele kroegen die Leiden telt. Hij zat licht onderuit gezakt, op de tafel een bijna lege fles bisschopswijn en de mijter ietwat schuin op de licht kalende schedel.
‘Hoe heet jij, ventje?’, mompelde hij, terwijl hij om zijn figuur te redden maar wat in het Grote Boek begon te bladeren. ‘Laat maar zitten, Sinterklaas. Vandaag niet’, zei ik, ‘maar zo te zien moet ik geloof ik nu eens wat voor ú doen.’
De goedheiligman zuchtte diep. ‘Sinterklaas heeft het moeilijk, jongmens. Elk jaar denk ik: nou kap ik ermee, maar als ik dan weer in mijn volkstuintje kom en ik zie die rijp geworden chocoladeletters aan de boom hangen, dan breekt mijn hart en ga ik weer aan de slag: onkruid tussen de marsepeinstruiken vandaan wieden, wat taaipoppenzaad strooien, een wandelingetje over de pepernootplantages…’
‘Maar waarom wilt u er dan mee stoppen?’, vroeg ik.
Sint keek me diep in de ogen. ‘Dat geloof je nooit, kereltje. Geldzorgen. Mijn AOW is niet meer toereikend om jullie allemaal een cadeautje te geven. Maar de ellende is dat wel iedereen erop rekent’.
‘Maar hoe komt dat dan?’, wilde ik natuurlijk weten. ‘Simpel, knul’, antwoordde de Sint, terwijl er nu tranen op het tafelzeiltje begonnen te druppelen, ‘de AOW is al jaren niet verhoogd en met die vermaledijde crisis zal het ook niet veel beter worden. En jullie zingen nu wel zo mooi over de zak van Sinterklaas, maar die zak is al eeuwen dezelfde gebleven en jullie bevolking bepaald niet. En nu is door die klimaatverandering de oogst ook nog eens mislukt, zodat mijn Planbureau heeft uitgerekend dat ik net genoeg heb om per gezin een half suikerbeestje te verstrekken en in de huiskamer één pepernoot te strooien. En als jij dan je keel schor hebt zitten zingen over het heerlijk avondje en je wordt met een rottig suikerbeestje afgescheept?’ De tranen namen nu de vorm van kleine stroompjes aan.
Ik werd vervuld van medelijden. ‘Daar moeten we dan maar een keer begrip voor hebben.’
De bisschop slikte iets weg. ‘Begrip. In Nederland? Waar is het begrip van vroeger gebleven? Dat is er niet meer, jochie. Nee, dan vroeger. Niet alleen kon er dan met gulle hand gestrooid worden, maar de mensen waren ook veel gauwer tevreden. Toen kon je nog het dak op met een doos of wat taaipoppen, maar de laatste tien jaar ben ik al drie keer aan een breuk geholpen door dat gezeul met al die playstations, iPads en hoe dat spul allemaal mag heten. Want op de Pieten hoef ik ook niet meer te rekenen. Ja, een stel van die halfzachte uitzendpieten. Leuk doen bij de intocht, maar verder ho maar. De een heeft hoogtevrees en is met geen drie schimmels het dak op te krijgen, nummer twee weigert een zak te dragen, want dan schiet het in zijn rug, en een derde slaat me steeds met de Arbowet om m’n oren of heeft dan opeens een schoorsteenfobie. Er bestaat bij deze heren alleen in principe nog enige bereidheid tot het verrichten van eenvoudig strooiwerk. Maar dat kan ik zelf nog wel.’
‘Maar waar zijn de echte Pieten dan gebleven?’, vroeg ik verbaasd.
‘Ontslagen. De sociale lasten werden te hoog. En ze eisten onregelmatigheidstoeslag; allemaal door inmenging van hun vakbond. Maar ja, ze zijn gelukkig wel goed weggekomen. Eentje voetbalt er nu zelfs in Real Madrid.’ Hij zuchtte opnieuw heel diep. ‘En dan heb ik je nog niet eens alles verteld.’
Het leek me onvoorstelbaar dat over het hoofd dat al eeuwen geleden de sintstatus had verworven nog meer ellende kon worden uitgestort. Maar hij vervolgde: ‘Mijn schimmel is in beslag genomen, mijn trouwe Amerigo. De Partij voor de Dieren heeft het voor elkaar gekregen dat er nu een artikeltje in de Wegenverkeerswet staat dat er zich geen paarden meer op daken mogen bevinden. Volgens mij is dat er speciaal voor mij ingezet.’ Hij veegde het zoute tranenplasje van het morsige tafelzeiltje en stond op, zich plotseling vermannend. Gebogen en licht slingerend verliet hij het café. Een trieste figuur. Ik rekende maar even voor hem af. Kon hij daar misschien nog een paar kadootjes van kopen.
Dus mocht de inhoud van jullie schoentje dit jaar wat tegenvallen, dan weet je hoe dat komt. Maar mocht het je stoutste verwachtingen overtreffen, dan is waarschijnlijk niet de échte Sinterklaas langs geweest.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Cultuur, Verhalen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Gesprek met Sinterklaas

  1. RenéSmurf zegt:

    ja, ik weet niet eens meer of ik dit al gelezen had! haha, leuk verhaal, en tja, die crisis, dat zal vast een blijvertje zijn.

  2. staartje zegt:

    Superverhaal Toppiegeschreven

  3. platoonline zegt:

    Ik kan het me ook niet meer zo precies herinneren. Ik heb in de archieven nog een intervieuw met de Sint staan. Daarin ging het over de crisis. Toen ik bij het overzetten van weblog naar wordpress die passage las dacht ik: het kan zo ongewijzigd worden gepubliceerd. Want het is weer crisis. Die oude was ik alweer vergeten. En dat zegt op zich ook wel iets.

    Leuk dat het stuk hier weer staat. Tijdloos.

  4. We vieren met z’n tweetjes geen Sinterklaas, maar jouw log deed ons verscheidene keren glimlachen, want je slaat veelvuldig de spijker op z’n kop. We gaan zo een warme kop chocolademelk drinken. Bedankt voor het plaatsen. Sinterklaasavond, groeten Mara

  5. rietepietz zegt:

    Bij mij valt direct “het pepernootje” ,nu snáp ik waarom er hier dit jaar niets gevierd kan worden !
    Ach ,ik neem Sint niets kwalijk hoor !Volgens mij las ik in 2006 al hier maar ik kan me het verhaal niet echt herinneren .Zal ik wel verdrongen hebben met mijn pro-Sinterklaas instelling 😉

  6. Caecil zegt:

    Lieve tagrijn,
    Dank voor dit mooi blog, je weet het weer mooi neer te zetten. Ik hoop dat Sint voor jou een klein cadeautje over heeft, jullie moeten toch een bijzondere vriendschap hebben na zo’n gesprek. X

  7. Thérèse zegt:

    En… het sneeuwt hier weer. zo heel zachtjes. Ik vraag niet hoe je dat doet. De verrassing is zo leuk.

    Ja, een mooi Sinterklaasverhaal. Ik zelf ben gauw tevreden. Het gaat mij bij cadeautjes al om het gebaar. Het is ook wel veel pech voor de arme man. Geen wonder dat hij een slok nodig heeft in deze barre tijden.

  8. Ghita zegt:

    Goh, in 2006 al eens dit verhaal geblogd en nu….6 jaar later, zo actueel (weer).
    Heel vermakelijk geschreven: de Sint en de crisis. Ach, overmorgen is de oude man er weer voor een jaar vanaf.

  9. hannekelive zegt:

    poeh, dat het zo erg was wist ik niet.
    gelukkig zijn wij maar heel bescheiden bezig met cadeautjes onder de vijf euro, dus misschien komt hij hier nog wel langs.
    arme sint, op zijn leeftijd, nog zulke zorgen…..

  10. Wieneke zegt:

    Die arme Sint. Fijn dat hij eens even lekker zijn hart bij jou kon uitstorten. 🙂

  11. Mooi verhaal. Misschien moet je hem maar elk jaar plaatsen. Zodat mensen elk jaar beseffen, crisis of niet. Het kan niet altijd vetpot zijn.

    Love As always
    Di Mario

  12. “Begrip. In Nederland?…….” *hebZucht*. Zou je toch denken dat na al die jaren crisis een boel veranderd is maar niks daarvan. Mooi verhaal Tagrijn!

    OT; Hoe heb je dat nou weer gedaan met die sneeuw? Ik heb dat op weblog ook gehad maar hoe krijg ik hier zo’n script geplaatst? Ben nog steeds niet helemaal thuis op WP ;-).

  13. jaja, sint wordt oud .. 😀

    na 6j is dit verhaal nog altijd heel actueel, tagrijn!

    en waarschijnlijk over 60j ook nog! 😉

  14. boomkruiper zegt:

    Denk dat de Sint maar naar de kringloopwinkel moet en daarna lekker slapen bij het Leger des Heils. Met die miljardensteun van de EU aan Spanje zal het volgend jaar vast wel weer beter met hem gaan 🙂

  15. Je hebt gelijk hij is het herplaatsen meer dan waard, geweldig.

  16. Klaproos zegt:

    Ook hier weer tagrijn, vroegah…… Tóen was alles beter, had sint wel een asbak op zijnrug, maar tóch, toen dewinters ook kouder leken, was het wel alsof de kachel meer warmte gaf, en de mensen ook😀

  17. Lieve Tagrijn, ik zag gisteren dat er zelfs al sinds 5 jaar Sinterklaas banken zijn voor de minder bedeelde kindjes…Groetjes Ria

  18. In 2006 volgde ik je nog niet, dus ben ik blij met je herhaling. Een smakelijk eh… droevig verhaal. Ach, ach, dat ook de Sint niet ontkomt aan de – lijkt wel – eeuwige crisis. Misschien dat we een geldinzamelingsactie voor ‘m kunnen starten op gironummer 0512?
    Mijns inziens heeft de bisschop ook wel recht op een gouden bijdrage van het Vaticaan, want de Sint blijkt toch wel een zeer getalenteerd man met kinderen als je hem met de overige bisdommen vergelijkt 😉

  19. gewoonhanny zegt:

    Een heel leuk verhaal, dat veel zinnige en onzinnige zaken aan de kaak stelt. Misschien kan Sint gedurende de komende zes jaar meedenken hoe we uit de crisis kunnen komen, zodat je over zes jaar een wat vrolijker Sint treft in de kroeg.

  20. Annespike zegt:

    Mooi verhaal Tagrijn.
    Maar wat mij opvalt.. Ook in 2006 was het crisis… Het lijkt wel alsof we dus al 6 jaar in crisis zijn..

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s