Hoe ga je je tijdslijn te lijf?

Het is chronisch, zei de huisarts toen ik haar vertelde dat ik de laatste jaren nogal veel last van tijdsverdichting heb. Ik doe geen winterslaap maar toch duurt een jaar  vele maanden korter dan vroeger. Ik kom net van de stoel af om de keukenklok een uur vooruit te zetten of ik moet er weer op om de wijzers terug te draaien. Ik heb het gevoel dat ik een maand of twee geleden de kerstboom in de berging heb gestald dus dan moet ik hem nu zo zachtjes aan toch weer tevoorschijn halen. Ik hoor me nog zeggen dat het nu toch wel eens tijd wordt voor een beetje lente. Blijkt zelfs de zomer nu al voorbij of duurde hij echt maar een paar weken?  En nu staar je iedere dag een tijd naar de kapstok: welke jas moet ik aan?
Het is de periode waarin de NS weer last krijgt van blaadjes op de rails, waarin er veel regen valt en het harder waait dan anders, je niet goed weet of je de verwarming aan moet doen of toch nog maar even wacht, waarop weblogs goedbedoeld overlopen van allerhande boleten, zwammen, fraaie spinnenwebben en rode blaadjes, de tijd waarop het nog vreselijk donker is als je opstaat. Maar ook en vooral is het de tijd  van het jaar waarin ik altijd weer overal uitslaande bobbeltjesjeuk krijg van de in de bus gepropte folders vol kerstversieringen van Blokker en Xenos. Hé mensen, het is godbetert nog oktober, hoor. Zijn jullie nou helemaal van de ratten besnuffeld? Nu wordt de hele middenstand weer hypernerveus, dus zullen de bakkers niet lang meer wegblijven met hun oliebollen in de aanbieding en Gall & Gall laat me dan binnenkort wel weer weten welke champagne ik moet kopen voor een spetterend uiteinde.
Die folders vormen met z’n allen één groot knellend halo om de consument die daar maar niet doorheen kan breken. De leukste kalenders voor 2014 zijn nu alweer uitverkocht. Waarom doet iedereen toch zo gehaast en nerveus? Mijn tijdsverdichting slaat genadeloos toe. Ondertussen beuken wind, regen en NOS-journaal ook nog eens hard in op onze stemming en onze hersenen. We ontkomen er niet meer aan en kunnen het, al verder lopend op onze tijdslijn, ook niet meer ontwijken.
Ik heb wel eens gedacht dat het misschien geen lijn is, maar een stuk elastiek dat in het begin strak staat en dus uitgerekt is maar naarmate je vordert begint te verslappen, zodat je langer doet over het eerste stuk dan over het laatste. Maar laat ik deze zeer plausibele gedachte niet te hard verkondigen want voor je het weet heb je een nobelprijs. Nee, het is gewoon een lijn en naarmate je steeds vermoeider het einde van die lijn nadert, schijnt het eindpunt zich zelf ook in beweging te hebben gezet om je alvast een stukje tegemoet te lopen. Het lijkt me een prima definitie van tijdsverdichting. En toch… misschien zou het beter zijn als we zonder besef van tijd zouden leven zoals de dieren en de oermensen vroeger. Maar hoe doe je dat?   
Op een onbewoond eiland gaan zitten zonder horloge en communicatiemiddelen, voor de gezelligheid en andere geneugten des levens natuurlijk wel met nog iemand er bij. Een plek waarop de seizoenen geen invloed hebben. Als het klimaat onveranderd blijft, weet je na een poosje echt niet meer, of het 7 augustus of 11 januari is, 2018 of 2024. Je hebt niet alleen geen weet meer van je leeftijd, maar ook gaan economische crisissen, omvallende banken,  pensioenverlagingen, scheidingen van tv-figuren, gedoe om zwartepieten en al die andere rimpelingen van de aarde waarvan men vindt dat je die toch echt moet weten, totaal aan je voorbij. Zelfs de verbijstering en angst die zich inmiddels van de gehele wereld meester heeft gemaakt als gevolg van de ruzie tussen de grootmachten Rusland en Holland stuwen je bloed niet omhoog door je aderen. Ver weg van die dreigende derde wereldoorlog zit je heerlijk te dromen in het zonnetje op je inflatiebestendige palmenstrand. Als een stuk onbenul dat nog steeds ergens op like wil klikken als het een mooie vogel ziet, maar verder heel gelukkig en zorgeloos.
Maar je hebt ook geen weet van de stijging van het zeewater, dus dan kijk je op een ochtend toch raar op als je bij het wakker worden merkt dat het eiland onder je voetjes aan het verdwijnen is.
Dan toch maar niet, dus krabbel ik gelaten aan de hiervoor genoemde bobbeltjes. Wat kun je anders?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Allerlei en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op Hoe ga je je tijdslijn te lijf?

  1. Zakina zegt:

    mooi verwoord en wat een rust zou dat geven op zo’n eiland. Maar misschien worden wij daar wel gek, omdat we ons er geen raad mee weten.

  2. platoonline zegt:

    Ik heb in lange tijd (maar ja, dat is misschien ook wel tijdsverdichting) niet zo’n leuk stuk gelezen. Laatst las ik in een boek over psychologie dat de tijd naarmate je ouder wordt, sneller lijkt te gaan omdat je alles al een keer hebt meegemaakt, net zo lang als een heenreis naar een onbekende plaats langer lijkt te duren dan de terugreis. Zo zal het wel zijn, maar daar gaat het natuurlijk niet om. Die verzuchtingen zijn zo herkenbaar.
    Toch moet het dan zo zijn, dat de tijd minder snel gaat als je als oudere nieuwe dingen onderneemt zodat je alsnog op hoge leeftijd als een kind naar de wereld kijkt. Hoeveel mensen doen dat?
    Genoten van dit stuk.

  3. Thérèse zegt:

    Een heel goed geschreven stuk, Tagrijn. Die winkeliers laat ik even voor wat ze zijn, maar ik herken natuurlijk wel veel. Het is wel zo, dat als je veel op een dag gaat doen, zoals kan gebeuren in een vakantie, een dag veel langer lijkt te zijn dan ‘normaal’. Zo probeer ik de tijd wat uit te rekken, maar altijd lukt dat natuurlijk niet.

  4. gewoonanneke zegt:

    O grappig had ook iets over de tijd geschreven, lijkt wel of ik door je geinspireerd ben maar helaas dat is een illussie want ik zit je verhaal net te lezen ;)> Zo’n onbewoond eiland lijkt me ook niets.
    Maar een tijdje tv uit muziekje aan en boek of een stuk fietsen in de polder doet wonderen

  5. RenéSmurf zegt:

    ach ja, ik lees dit stuk eens door en denk dat je lekker los kwam!
    Ja, de tijd vliegt, toch vond ik het een alleraardigste zomer en ja, het is net als een dag en nu wordt het avond, zo vlug lijkt het te gaan.

  6. jeetjemina zegt:

    Vanmiddag al vast een paasei gekocht!!!
    En ze waren vers hoor!! Niet eens van afgelopen Paas!
    Voor je het weet ben je al weer te laat.
    Nog afgezien van het feit of de VN Het paasei afkeurt om
    god-weet-wat voor drogreden dan ook!
    gr eva

  7. boomkruiper zegt:

    Zou het besmettelijk kunnen zijn? Herken in jouw beschrijving wel erg veel 😀
    Je hebt het wel prachtig verwoord.
    Tijd om extra te gaan genieten van de aangekondigde herfststorm 🙂

  8. ollieherman zegt:

    Die reklame krijg ik dus niet (bordje nee-nee), de kruidnoten smaken overigens prima en ik heb het nog steeds even druk als heeeeeel vroeger. Ergo, ik laat de tijdslijn maar voor wat ie is en zet zaterdag de klok weer een uur terug (of was het nou verder, aarrrggg, hoe zat het ook al weer).

  9. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Niks. Je kunt niks anders doen dan de doffe berusting toelaten 😀 Pepernoten in september… Kerstballen in oktober. Ze zijn niet alleen de tijd kwijt maar ook duidelijk de weg.

  10. dit is een heel mooi geschreven stuk over de tijd en hoe relatief die is, tagrijn.

    waar we zitten op onze ‘tijdslijn’, maakt eigenlijk niks uit, eh?
    op een dag stellen we vast dat het onze laatste is en dan is het maar te hopen dat we genoten hebben van elke minuut die we gekregen hebben. 😀

  11. Heerlijk dat je even stoom afblaast, het lijkt echt alsof de jaren steeds sneller gaan. Of ik dat nu wel of niet leuk vind ben ik nog niet uit 🙂

  12. Hans zegt:

    Als kind ligt de wereld voor je voeten.
    Als je ouder wordt heb je het meeste achter je.
    De dagen veranderen net, maar we hebben zelf meer tijd nodig voor de gewone dingen. Hans

  13. rietepietz zegt:

    Ik zeg altijd dat een jaar korter lijkt naarmate we ouder worden omdat het een steeds kléiner deel van je leven én je herinneringen is.
    Op je 10 jaar heb je pas 10 x een jaar meegemaakt ,op je 60ste al 60 x en dat moet állemaal een plekje in dat hoofd krijgen ,de plekjes worden dus vanzelf steeds kleiner;-)
    Al die reclame gaat hier ongelezen de papierbak in , voor de kerk van de buurvrouw! Maar ik vind het heerlijk als je even zo lekker doordraaft!

  14. Di Mario zegt:

    Selectief lezen wil nog weleens helpen. Maar je komt er niet onderuit.

    Love As Always
    Di Mario

  15. klaproos zegt:

    whaaa prachtig jawel hé tagrijn, de tijd gaat steeds sneller,
    als mijn meder dat vroeger zei dacht ik ja mam , “nou “weet ik het wel ,
    maar het is zo, de tijd zit op een racefiets, en gaat steeds sneller, of zouden we meer genieten dan vroeger??
    bij mij gaan die bobbeltjes méteen bij het oud papier:-)

  16. Marja zegt:

    Heel knap verwoord. Ik heb wel een remedie tegen die bobbeltjes: een Nee/Nee sticker op je brievenbus. Sterkte.

  17. Hanny zegt:

    Hoe je het ook wendt of keert, aan jouw eigen tijdslijn kun je niets veranderen. Je alleen erover verwonderen dat de tijd steeds sneller lijkt te gaan. Daarom, geniet van het leven zolang het kan.

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s