Beelden in Leiden : fán-tás-tisch?

 Op 26 mei opende ik mijn logje met een bed. Het bed had een prijs gewonnen. Of eigenlijk: de kunstenares die er een matras van beton op had gelegd met haar lijfelijke afdruk was de prijswinnares. Rees bij velen de vraag: is dat eigenlijk wel kunst? Of kijken we nu toch echt naar de kleren van  de keizer? Dit is de derde keer dat er op de Hooglandse Kerkgracht beelden werden neergezet en ook nu besloot ik er dus een fotoverslag van te maken.
De uitgenodigde kunstenaars hadden blijkbaar allemaal ‘iets’ met beton. Dacht ik. Maar nee, de opdrachtgevende stichting heeft geroepen ‘maak iets van beton’, zoals mijn kleindochter op school de opdracht krijgt ‘ga maar iets maken van die stukjes karton’. De kunstenaar liet zich dus voorschrijven met welk materiaal hij moest werken. Als dat maar goed gaat. Dus al fotograferend drong zich bij mij dus wat erg vaak de vraag op: wat loop ik hier eigenlijk te doen? Loop ik hier mezelf nu voor de gek te houden of loop ik hier mijn tijd te verdoen met het maken van foto’s die door de meeste lezers toch niet worden gewaardeerd? Leg een stuk beton  met opschriften neer, zet er met slordige letters CLIFF op en noem het kunstwerk Cliff. Een vondst van jewelste en lekker gauw klaar, dat zeker, maar leg eens uit wat je ermee bedoelt. Meestal lukt dat wel, een mooi verhaal is snel bedacht, en veel mensen knikken dan  begrijpend. Durven niet te zeggen dat ze er eigenlijk geen bal aan vinden, bang er niet meer bij te horen. Geen onderdeel meer kunnen uitmaken van de zelfbenoemde kunstelite die per definitie ontzettend veel verstand meent te (moeten) hebben van door anderen onbegrepen kunstuitingen. En in die gevallen juist heel hard ‘fán-tás-tisch’ roepen. Omdat dat dan van visie getuigt. En niemand die hen vraagt: maar waarom dan?

Grenzen zoeken en verkennen?
Degenen die  regelmatig mijn weblog bezoeken, weten inmiddels wel dat Tagrijn erg veel van kunst houdt. (Donderdagavond zet ik bijvoorbeeld weer prachtig werk neer van kunstenaars uit de collectie van het Guggenheim Museum.) Maar op de Hooglandse Kerkgracht was ik nu toch echt een behoorlijk tikkie met stomheid geslagen. Ik heb mensen gesproken die de expo echt fán-tás-tisch vonden. Zijn dat nu mensen die het echt prachtig of indrukwekkend vinden of zijn dat mensen die veinzen dat ze het mooi vinden omdat ze er graag bij willen horen? Of bang zijn om als cultuurbarbaar te worden aangezien als ze zeggen deze kunstvormen niet te begrijpen? Ik zwengel het maar eens even aan.

De kunstcritici kunnen dit wel aan: Je ziet hier werk van kunstenaars die de grenzen van de mogelijkheden met beton hebben gezocht, dat in niet opgedroogde toestand verrassend kneedbaar blijkt te zijn en zich daardoor volledig wenst te zetten naar de wil van de kunstenaar. Zoiets dus.
Over dit werk wordt veel gepraat, gediscussieerd en standpuntjes in genomen. Het was dit keer daarom extra grappig de reacties op dit artikeltje te lezen. Die waren zeer variërend. De een had er wel begrip voor al vond hij het eigenlijk niet mooi, een ander wilde het gelijk maar in een van de stadsgrachten smijten, weer anderen reageerden positief, misschien ook wel een beetje omdat ze het lullig vonden voor degene die de moeite had genomen er een fotoverslagje van te maken. Een van de mensen die reageerde zei dat het bij haar geen enkele emotie opriep. En dat hoort kunst wel te doen, hetzij positief, hetzij negatief. Zoiets geeft dan ook weer te denken.
Dát de getoonde creaties onderwerp van gesprek zijn is op zich evenwel al een winstpunt. En misschien is dát dit jaar de kracht wel van Beelden in Leiden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Cultuur. Bookmark de permalink .

14 reacties op Beelden in Leiden : fán-tás-tisch?

  1. gewoonanneke zegt:

    Bij gemeentes worden bij projecten een deel van het budget besteed aan kunst. Dat leverde bij ons bij de realisering van een nieuwe rotonde een gebouwtje op dat scheef stond en wat als snel door iedereen : de pisbak werd genoemd. Daar leek het ook op en sterker nog daar werd het ook voor gebruikt want het stonk er altijd in. Het symboliseerde het altijd zakkende veenlandschap dus een deel stond recht en het andere verzakt. Ik heb niemand gehoord die het iets met kunst te maken vond hebben. Ik vind zeker alle kunst niet mooi maar soms kan ik dingen opeens mooi vinden, dingen die me aanspreken. Het is gewoon heel erg persoonlijk. En inderdaad zijn er mensen die niet durven zeggen als ze iets niet mooi vinden… Het zij zo.

  2. Griemmank zegt:

    Kunst wordt vaak enorm overschat en er is veel kaf onder het koren. Er is zelfs een enorme hoeveelheid troep in omloop. Het is sowieso raar dat je er iets van MOET vinden, anders word je als barbaar weggezet. Of op zijn minst medelijdend bekeken door de kunst-elite. Ik hou niet van dergelijke intimidatie. Als de gemaakte dinges je niets doet, dan is dat gewoon zo. Niemand kan je opleggen dat je het spul mooi, lelijk of interessant moet vinden. We leven (nog steeds) in een vrij land. Het is lachwekkend als mensen om ‘erbij te horen’ allerlei interessante dingen gaan roepen. Lachwekkend? Nou, eerder zielig eigenlijk. Ik kan er slecht tegen, dat volwassen mensen zulke blatende schapen zijn.

  3. Als cultuurbarbaar valt het zowel voor Albert als mij moeilijk een echt waardeoordeel te kunnen geven. Niet snel zullen wij iets mooi vinden “on-er-bij” te willen horen 😉
    Grtz Mara

  4. Thérèse zegt:

    Leuk dat je dit eens te berde brengt. Ja, het is mijn vak en dan is het ook wel logisch dat ik mij er in verdiep. En als je vaker tentoonstellingen bezoekt, er wat over leest enz. enz. begint het je steeds meer te interesseren. Ik heb totaal geen behoefte om iets ‘fantastisch’ te vinden om erbij te horen. Wel ergert het mij juist hoe gemakkelijk vaak mensen erg snel hun mening klaar hebben. “Ik hoef zo iets niet bij mij aan de muur”, is dan vaak het criterium. En dat vind ik wel een beetje kortzichtig , maar ja. Ik vind het fijn een kunstliefhebber in jou te treffen en er zijn nog wel anderen maar te weinig, denk ik. Je hoeft niet alles mooi te vinden, maar het gemak waarmee men veel kraakt, dat doet mij verdriet.

  5. kakel zegt:

    Ik zie het simpel: de ene keer vind ik kunst mooi, omdat het me aanspreekt, ik er iets in herken en de andere keer vind ik iets niets. En of dat dan wel of niet om hoogstaande kunst gaat, ach, dat boeit me niet. Het is als met wijn: hij is lekker of niet. Of met literatuur. Je kan er ingewikkeld over doen, maar het blijft smaak, en over smaak…. precies!
    En het bed van beton vond ik leuk!

  6. Ik vind vooral de combinatie Hooglandsekerkgracht en kunst zo mooi. En ja ook dit jaar zitten er weer beelden bij die mij niets of juist heel veel zeggen. Ik vond het winnende bed heel mooi, maar kwam misschien ook door de details in beton. Is toch knap om een matras levensecht te laten kijken terwijl het beton is. Het afwachten is nu natuurlijk tot iemand zich erop laat vallen om uit te rusten dan heeft hij een probleem 🙂

  7. ’t is inderdaad de ‘taak’ van kunst om binnenin iets wakker te maken, hetzij positief, hetzij negatief.
    het feit dat jij er een tweede blog aan wijdt, zegt genoeg .. 😉

  8. OT. ik weet niet of het nieuw open was. Maar het was duidelijk te zien dat het niet nieuw was qua spullen 😉

    Love As Always
    Di Mario

  9. RenéSmurf zegt:

    Ik zie aanzwengelen altijd als afzwengelen, lekker uitleven op je weblog! Kunst is kunst en dat blijft boeiend! Ook zonder d.

  10. logbankje zegt:

    Wat is kunst, dat is wel eens de vraag.
    Voor mij is kunst iets wat een expressie of ziel uitademend, wat je aan het denken zet.
    Door mijn zoons ben ik creatiever en kunstzinniger geworden. Hans

  11. Als er iemand een cultuurbarbaar is, dan ben ik het wel. Dus het feit dat ik dat bed wel mooi vind, moet misschien iedereen wel te denken geven. 😉 Kunst moet inderdaad een gevoel oproepen. Negatief of positef.

    Love As Always
    Di Mario

  12. rietepietz zegt:

    Ik sluit me bij Marja aan, maar er zijn bést wel veel dingen te vinden die ik mooi vind en ,del>misschienl toevallig toch óók kunst! Het modieuze kunstwereldje .del>lees de subsidiekunstenaar>del/> is niet aan me besteed..
    Maar gelukkig kan kunst ook voor iedereen anders zijn en voor mij zijn jouw schilder stukjes soms méér kunst dan dit soort bedachte beelden.

  13. klaproos zegt:

    tja tagrijn, ik hou ook wel van kunst, maar het moet me wel aanspreken,
    en inderdaad ik heb weinig met di e betonnen dingen, dat valt voor mij niet onder de noemer kunst:-)
    so sjoot mie 🙂

  14. Marja zegt:

    Ik geef het toe: ik ben een cultuurbarbaar.

Je kunt hier reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s