Tja…

Sinds 1 december begon het te sneeuwen op dit weblog waardoor ook de daken in de header van een witte laag worden voorzien. Beweeg de muis naar rechts en de vlokken komen van rechts, beweeg de muis naar links en de vlokken komen van links.
Ik heb weer wat tjaatjes verzameld die ik in de media aantrof. Hieronder de oogst.
We beginnen met het vak anatomie.  Vraag: waar zit uw bovenste knie?


Bloemenshop Rozemarijn heeft een wel wat macabere aanbieding:


Moeilijk hoor, het verschil tussen ij en ei. Want hoe bereidt u een paard?  Dit lijkt me nu echt geen vrolijk boek. Niettemin wenst Bruna u veel leesplezier…

Puzzeltje voor vrachtwagenchauffeurs…

Iedere week ploft een populair-wetenschappelijk mailtje in mijn mailbox van Scientias. Doorgaans interessant. Maar als er buitenaards leven is, hoe zien ze er dan uit? Scientias vraagt zich zelfs  af hoe die zielige ouderloze kinderen er daar uitzien.

Dick de Vos (mooie naam trouwens voor een fractievoorzitter van de Dierenpartij) wil de groei van kunstgras tegenhouden. Een maaiertje misschien?

Nou ja, kwam er toch opeens een vuist uit die pinautomaat…

Ik rekende het toch maar even na… Hoe lang duurde die tweede wereldoorlog eigenlijk?

Tot slot:  De meest recente Tja komt uit de NRC van zaterdag. Het is een stukje over het verhaal van Jan Terlouw in DWDD.

img_1822t 

Kom je nu ook eens iets tegen in de media, waarvan je zegt: ‘tja…’ dan zou het leuk zijn dat met anderen te delen. Dus stuur het me dan s.v.p. even op: tagrijnleiden@xs4all.nl . Bedankt!

Geplaatst in TJA... | Tags: | 11 reacties

Het nieuws van 28 november 1916

In november 1916 werd volop strijd geleverd in de wereld. Nederland was neutraal. Wat niet wil zeggen dat ons land niets van de wereldoorlog merkte. Nieuwsberichten uit die tijd spreken voor zich. Maar ook eind november 1916 natuurlijk veel aandacht voor Sint, zeker in de advertenties in de kranten.
Ik ging maar weer eens 100 jaar terug in de tijd en dook in het digitaal krantenarchief van het Leidsch Dagblad en de Leidsche Courant van 28 november 1916.






image10 image12a

image11

 

image8

Geplaatst in Cultuur, Diversen, Over de grens, Stad en land | Tags: , , | 10 reacties

Alleen maar een plant

Deze week maak ik me er misschien wel een beetje met een Tagrijntje van Leiden vanaf.
In mijn vensterbank staat al jaren een soort vetplant voor wie de vette jaren eigenlijk wel voorbij zijn.
Op de eerste foto zie je er oranje bloemen aan zitten. Uitsluitend waarneembaar op Koningsdag en als het Nederlands elftal moet spelen.


Foto twee is al wat spookachtiger. Regen op de ruit en een avondstemming met ondergaande zon.


Maat foto drie spant de kroon. Want plotseling schijnt er een vervaarlijke draak via de bloempot de kamer in te vliegen.

Geplaatst in Diversen | Tags: , | 17 reacties

Virtuele mishandeling voor dummies

Gisteren las ik er weer iets over in de krant. Een man veroordeeld wegens virtuele mishandeling van zijn vrouw… Tagrijn heeft daar eens over nagedacht en denkt dat hij nu wel zo ongeveer snapt wat dat inhoudt. Daarom vandaag mijn trouwelezersaanbieding: een kleine cursus ‘virtuele mishandeling voor dummies’, voor het geval je je eens lekker virtueel wilt uitleven op iemand van wie de ergernissen zich behoorlijk bij je hebben opgehoopt. Overgevoelige zielen wordt aangeraden niet door te lezen.

Een opwarmertje…
Eerst moet je hem natuurlijk met de haren erbij slepen. Dan zou je hem gelijk een kopje kleiner kunnen maken, maar dan is de lol er voor jou wel erg snel af. Want je moet je sluimerende gevoelens niet onderdrukken en ze de kans geven zich gedurende de behandeling c.q. mishandeling te ontwikkelen. Dus langzaam opvoeren en hem eerst even flink tegen de haren in strijken zodat deze hem te berge rijzen. Dan laat je hem een poepie ruiken en dat wrijf je hem eens flink onder de neus. Vervolgens haal je hem het vel over de neus, zodat je hem gemakkelijker bij die neus kunt nemen. Dan zal hij inmiddels wel raar op zijn neus kijken. Hij heeft het dan ook al behoorlijk voor zijn kiezen gekregen, zodat hij nu met een mond vol tanden staat. Dat is het moment om hem de mond te snoeren. Daarna hang je vrij simpel aan zijn lippen.
Vervolgens naai je hem een oor aan en daarna ga je hem die oren ook nog eens wassen. Daar zal hij echt geen oren naar hebben, maar dan moet hij het er maar in knopen. Als hij nu zijn ogen inmiddels nog niet in zijn zak heeft, zal hij toch onder ogen moeten zien dat het tijd wordt zijn ogen zolang het nu nog kan, de kost te geven.
Ga bij dit alles niet al te zeer over de schreef en als je geen schreef in huis hebt, laat het dan en probeer niet iets anders.

Op naar de climax
Nu moet hij zijn borst nat maken, omdat alles wat nog volgt hem tegen de borst zal stuiten. Alles grijpt hem bij de keel, waartegen zijn hart bonst en waar inmiddels alles hem al uithangt. Toch wil dat hart nu ook in de schoenen zinken, zodat hij nu zelf op zijn hart trapt en het moeilijk wordt daar nog een riem onder te steken. Maar dat wil je ook niet! Dat kan hij wel op zijn buik schrijven, die hij er ondertussen van vol heeft. Tijd dus om zijn buikriem eens flink aan te halen.
Hij gaat dan bijna vanzelf al met de billen bloot en als hij die brandt, laat je hem even op de blaren zitten. Zo naderen we de zorgvuldig voorbereide climax:
aan de ene kant draaien we hem nog even een poot uit, aan de andere kant zullen we hem beentje lichten. En dan zal hij zelfs geen knieval meer voor je kunnen maken en om vergeving smeken, want hij heeft immers geen poot meer om op te staan!
Oefen maar flink. Je hebt het zo onder de knie.

Geplaatst in Diversen | 16 reacties

Herfstkleuren

img_1782tOm nu te zeggen dat de herfst over ons land raast, is sterk overdreven. Maar omdat de natuur nog niet door zware herfststormen werd geteisterd, konden de bomen hun bladeren nog voor een groot deel vasthouden. En juist dat levert een schitterend kleurenpalet op. Bladeren die steeds van kleur veranderen, naarmate de zon gedurende de dag een stukje opschuift waardoor de lichtval verandert. Ook de kleur van de lucht, bepaald door de wolken, speelt er een spel mee.
Een paar jaar geleden werd Tagrijn getroffen door het schouwspel vlak voor zijn ogen in het Roomburgerpark. Een enorme grijze wolkenpartij boven de bomen maar van links een fel schijnende zon. Het is toch fantastisch dat je dat allemaal maar mag bekijken in je leven.
Dat werd dus een foto, daarna verf, penselen en doek gepakt en het als een impressie snel opgezet. Het is dus niet nauwgezet, maar zelfs wat slordig geschilderd. Het gaat om de kleuren. Ligt al wat jaren in een map, maar ik wil het toch eens laten zien.

img_1783t Maar ook in het centrum is het herfst. Hier maakte Tagrijn een herfstig plaatje van het Gerecht in Leiden met een poging de kinderhoofdjes (keitjes) die nog glimmend nat waren na een regenbui, vast te leggen. Hij was toen pas met zijn hobby begonnen en het was zijn eerste werkje op de schilder- en tekenacademie Ars aemula natura. Oordeel dus mild!

Geplaatst in Expo | Tags: , , | 14 reacties

Een nieuw museum in Wassenaar

Er is heel wat om te doen geweest. Maar uiteindelijk kwam het er toch: het nieuwe museum voor moderne kunst Voorlinden in Wassenaar. Voor de baas van het Rijksmuseum Wim Pijbes was dit een enorme uitdaging. Hij wisselde zijn job bij het Rijks in voor Voorlinden, ging eerst een paar weken met vakantie en daarna aan de slag. Maar na een paar weken hield hij het al voor gezien. Wat er aan de hand was is nog steeds niet duidelijk geworden, al houden de meeste deskundigen het op botsende karakters tussen de stichter Van Caldenborgh en Pijbes. Hoe dan ook: in Wassenaar staat nu een schitterend stuk architectuur op een prachtig landgoed.


Eerst verbaas je je buiten al door de schoonheid van het park en het landgoed maar zodra je binnenkomt wordt je onmiddellijk getroffen door de spierwitte wanden waarop grote kleurvlakken prachtig contrasteren.
Kijk je rijk op de afbeeldingen hieronder.

Het zwembad dat geen zwembad is, maar een ruimte die met een paar centimeter water op een blauwe glasplaat is gevuld. Je kunt er dus ook onderdoor lopen en dan zie je aan de rand van het bad mensen naar je staren.

Sta even stil bij de liggende zonnebadende reuzen: een stel onder de umbrella van Ron Mueck.

Kijk naar de pannen aan de wand of neem even de rust in de museumwinkel (geen vriendenprijsjes!) of in het prachtige en smaakvolle restaurant.





 De Museumkaart is nog niet geldig, maar daar wordt aan gewerkt. Het museum is iedere dag geopend tussen 11 en 17 uur. Er is veel parkeerruimte beschikbaar. Adres: Buurtweg 90, Wassenaar.

Geplaatst in Cultuur | Tags: , , , | 14 reacties

Mans hand boven

Je zou het aan de naam niet zeggen, maar de Nieuwstraat in Leiden die uitkomt op de toegang tot de burcht, is een van de oudste straten van de stad. In het tweede deel tussen de Middelweg en de Hooigracht staat een groot aantal oude en fraai gerestaureerde panden. Op nummer 49 vind je een huis uit de zeventiende eeuw met in de top een ingemetselde hand. Waarom de eigenaar dat had gedaan is nog steeds een raadsel, al wist de Leidse bevolking er destijds wel raad mee. De geschiedenis hoort tot een van de oude Leidse volksverhalen.
In het pand bevond zich een kroeg. Aan het eind van de werkweek kon je daar steevast een groep Leidse fabrieksarbeiders vinden die daar gingen drinken en vaak hun weekloon op die manier verkwanselden. Thuis zat moeder de vrouw lijdzaam te wachten tot haar man thuiskwam met het loon zodat er weer brood op de plank kon komen. Een vlucht in de drank was weliswaar een troost in het armetierige bestaan van de arbeiders die lange werkdagen maakten, maar hun vrouwen klaagden ach en wee. Hun mannen had het loon weer ‘verzopen’. Weer geen geld om voor haar kinderen eten te kopen.
Op een dag pikte een van de vrouwen het niet meer en zij besloot naar de kroeg te gaan om haar man, die twee koppen kleiner was dan zij, te gaan halen. Zij stormde de kroeg in en tot verbazing en ontsteltenis van een kroeg vol lallende dronken arbeiders riep ze: ‘En nou meekomme, jij!’
Natuurlijk verzette de man zich, maar zij was veel groter en sterker dus zij pakte de man bij kop en kont en droeg hem op beide armen de kroeg uit. Lallend gelach in de kroeg. Maar de man stak, terwijl hij op de armen van zijn vrouw naar buiten werd gedragen, zijn hand boven het hoofd van zijn vrouw en riep triomfantelijk: ‘Maar manshand boven!’
De kroegbaas was zo onder de indruk van dit gebeuren dat hij in de topgevel van de kroeg een mannenhand liet aanbrengen. En die zit er dus nog steeds.
Ik sta niet in voor de waarheid van deze volksvertelling.

(Ik ga er even tussenuit, dus volgende week maandag geen ‘vers’ logje.)

Geplaatst in Stad en land, Uit Leidse bron | Tags: , , | 16 reacties

Leiden ontSpanje – Drie Octoberfeesten 2016

Op 3 oktober 1574 zagen de watergeuzen kans door storm en stijgend water Leiden te bereiken. De Spanjaarden die de stad al maanden hadden belegerd en uitgehongerd vluchtten in paniek weg van de Lammenschans. De stad was nu bevrijd al was de tol voor de vrijheid hoog. Duizenden mensen waren van honger gestorven. De geuzen brachten haring en wittebrood mee. Ieder jaar wordt nog gratis brood en haring uitgereikt aan iedere Leidenaar die dat wil hebben.

Op de dag van Leidens Ontzet staat een onafzienbare rij Leienaars opgesteld voor De Waag om dit traditionele voedsel in ontvangst te nemen. De hutspot, het voedsel dat bij de verlaten schans door de Spanjaarden was achtergelaten, is eveneens een traditionele maaltijd op deze dag. Vast onderdeel is ook de jaarlijkse optocht die dit jaar het motto Leiden ontSpanje meekreeg. Ik heb wat foto’s van de jaarlijkse optocht uitgezocht die na selectie overbleven.

Spectaculair was het dit jaar allerminst. Waarschijnlijk is geldgebrek het steeds groter wordende probleem. De ongeveer tienduizend leden van de Drie Octobervereeniging betalen jaarlijks een bijdrage van een tientje, waarvan onder andere de optocht, de uitdeling van haring en wittebrood en het grootse vuurwerkspektakel wordt betaald. Ook komt er wat geld uit subsidies en van het staangeld van de kermisexploitanten naar de vereniging toe. Bij elkaar geen bedrag om er meer van te kunnen maken dan het nu is. Spijtig om te zeggen maar de overige 113.000 inwoners gaan alleen maar tekeer dat het ook dit jaar weer helemaal niks was. Zij hebben eigenlijk geen recht van spreken.


Iets over de foto’s. Op de tweede foto de gouden koets, waarin dit jaar de medailles winnende Leidse roeiers van de Olympische Spelen mochten zitten.
Natuurlijk veel Spaanse elementen: muzikanten, dansers, danseressen, tomatengooiers. Ook zie je hierboven nog een stoet van uitgehongerde kinderen tijdens het beleg van de stad.

Grappig is de foto waar de Leidse kleuren rood en wit, fier zowel door toeschouwers als deelnemers worden gedragen.






Traditiegetrouw werd de optocht weer afgesloten door de muzikanten van K&G, meervoudig wereldkampioen in de sectie show- en marchingband.

Ook de vrouwen met grote trossen ballonnen lopen zoals ieder jaar achter de stoet aan in de hoop nog wat te verkopen.


De optocht was dit jaar dus wel klein beetje een allegaartje. Maar met het gegeven dat je moet roeien met de riemen die je hebt, is het toch weer een hele prestatie zo’n optocht voor elkaar te krijgen.
Na de optocht trekt iedereen het centrum in. Misschien ook wel om de stoet in  het midden van de stad op een andere plek nog eens te zien. Ofschoon een groot deel van de Lammermarkt niet voor de kermis kon worden gebruikt in verband met de aanleg van een verdiepte parkeergarage, bleef het ook dit jaar in grootte (na Tilburg) nog steeds de tweede kermis van ons land en kermisexploitanten komen hier graag.  Anderen slenterden een andere kant het centrum in langs de kraampjes en de optredens her en der.
Tagrijn liep naar een van de tientallen terrassen aan de Nieuwe Rijn. Waarbij opviel dat het daar niet eens veel drukker was dan anders op een gewone maandag. Vanachter een glas witte wijn en een portie bitterballen (zie foto) had hij zo goed zicht op de voorbij lopende feestvierders.

Geplaatst in Cultuur, Stad en land | Tags: , , , , | 16 reacties

Leidens ontzet in oude en nieuwere boeken

Het is vandaag maandag 3 oktober. De dag waarop iedere rechtgeaarde Leienaar zich in het feestgedruis in het centrum stort om Leidens Ontzet in 1574 te vieren. De kans dat Tagrijn thuis zit op het moment dat dit ingeplande logje wordt geplaatst is dan ook vrij gering. Beelden van de feestviering komen dus pas volgende week maandag.

Daarom hierboven eerst een 105 jaar oud affiche van de viering in 1911 en hieronder wat afbeeldingen van wat boeken die over dit historische feit zijn verschenen in binnen- en buitenland.

Het Duitse boek over de vrouw van de Leidse burgemeester is een Duits bedenksel dat in 1882 verscheen.
Staat als curiositeit in mijn kast, maar laat zich door het oude Duitse lettertype niet prettig lezen, zachtjes uitgedrukt.

Het wonder van Leiden is een Zwitserse lezing van het verhaal. Wie het echte verhaal wil weten kan dit ook maar beter niet lezen, maar het is wel een aardig verhaal.

Dat geldt ook voor Het lijdende Leiden waarin de bekende stripfiguren Suske en Wiske een spannend avontuur in de door de Spanjaarden belegerde stad beleven.

Geplaatst in Cultuur, De media, Stad en land | Tags: , , | 13 reacties

Tja…

Zo af en toe is de verzameling ‘tjaatjes’ weer groot genoeg om er een logje van te maken. Dit keer start ik met een afbeelding van een boekomslag. Joop van Riessen heeft een nieuwe thriller geschreven die u nu in de boekwinkel kunt vinden. De krant schreef een recensie en plaatste er een afbeelding bij.  Maar er is iets vreemds aan de hand met de cover. Een enorme fout, zeg maar gerust een blunder… Vreemd genoeg ziet niet iedereen dit in een oogopslag. Probeer de fout maar te vinden en als je het niet vindt geef ik de oplossing na het laatste tjaatje.


Dank aan Dwarsbongel voor deze zingende ventilator. Weet niet of het een mannen- of een vrouwenkoortje is.

ventilator

Onderstaand stukje tekst werd ook door Dwarsbongel toegezonden. What’s in a name, schreef hij erbij. Hierbij doelend op de heer Volatier die meedeelde dat D.E. deze fabriek ging sluiten. De achternaam van deze man betekent namelijk zoiets als ‘in damp doen opgaan’.
volatier-2t

Tijd voor Tagrijns Tjalevisie met twee items:
Het is wel even geleden, maar toch nog even terug naar koningsdag. Dat onze koning best een ‘gewichtig’ persoon is wisten we wel. Maar deze ongeveer tienjarige jongen was wel heel erg eerlijk: tijdens de tv-uitzending van Koningsdag in Zwolle werd hem gevraagd: ‘En, hoe vond je het de koning in het echt te zien?
Jongen: ‘heel vet!’

Verslaggever tijdens de sluitingsceremonie van de OS in Rio: ‘De Russische vlag wordt het stadion binnengebracht door twee verschillende personen.’ En ik maar denken dat het twee dezelfde personen waren.

Ga eens wat minder naar een museum. Deze merkwaardige oproep doet de Stichting Museumjaarkaart in de dagbladen: Ik heb mijn hersenen in alle bochten gewrongen om te begrijpen wat hier nu precies mee wordt bedoeld. Waar komt die winst nu precies vandaan?
museumjaarkaart

Zijn hier speciale brillen voor ontwikkeld?


Casademont maakt lekkere vette worsten. Maar 138 gram varkensvlees per ons lijkt me een tikkie te veel van het goede.



Zonder tussenstreepje wordt deze psychiater geheid opgepakt, dacht ik. Maar niets meer over gehoord…


De blunder op het boekomslag niet ontdekt? Geeft niet, want je bent lang niet de enige. Echt vreemd, maar je leest er finaal overheen. Lees de titel dan maar eens langzaam hardop: Moord op DE DE tramhalte. Mij is niet bekend of het boek om die reden uit de handel is genomen.

Zie je nu ook eens iets, waarvan je zegt: tja… dan is het adres
tagrijnleiden@xs4all.nl  Dank je wel!

(Klik rechts bij Categorieën op Tja en je vindt heel veel oude tjaatjes!)

 

Geplaatst in TJA... | Tags: | 14 reacties