Waar zijn Ans en Arie?

Voor heel wat lezers zal het plaatje links wellicht een blije blik van herkenning opleveren. Immers, een paar jaar geleden ben ik abrupt gestopt met mijn verslagen over de belevenissen van dit al wat oudere echtpaar. Nog steeds krijg ik zo af en toe een mailtje of een reactie met de vraag of die twee leuke mensen eigenlijk nog in leven zijn. Wat dat betreft goed nieuws: ze zijn nog springlevend en maken nog van alles mee in en rond hun kleine huisje. En nog steeds weet Arie een passende oplossing voor alle wereldproblemen, daarbij gebruik makend van zijn eigen specifieke taalgebruik vol verhaspelingen. En daarin schuilt nu net het probleem. Want opeens kreeg ik regelmatig berichtjes van mensen die meenden dat ik dit merkwaardige misbruik van onze taal had gepikt van een echtpaar uit het tv-programma Koefnoen, waarvan de man zich op gelijke wijze ook bediende van verhaspelde uitdrukkingen. Ofschoon ik vrij eenvoudig kan aantonen dat mijn ‘schepping’ al lang bestond voordat het Koefnoense echtpaar op de buis verscheen.
Nu is er bij de omroep de laatste jaren natuurlijk wel een chronisch gebrek aan frisse nieuwe ideetjes ontstaan en vindt steeds vaker recycling van oude programma’s plaats. Maar het gaat toch wel wat ver om nu maar te veronderstellen dat Koefnoen dit merkwaardige taalgebruik van Tagrijn heeft overgenomen. Waarschijnlijk is de auteur op het zelfde idee gekomen. Al met al vond ik het echter toch erg onplezierig en dus besloot ik niet langer te gaan gluren in het huisje van Ans en Arie en zeker niet om hierover contact op te nemen met de bedenkers van Koefnoen. Want zoals Arie me al zei: ‘Tegen die gasten van de tv moet je toch altijd Delft onderspitten.’
Ook het echtpaar uit Koefnoen is inmiddels met de noorderzon vertrokken. En niet om hiermee Tagrijn van dienst te zijn, vermoed ik.

Ik weet niet of ik met dit berichtje de pijn en het waarschijnlijk immense verdriet om het gemis van de lezers van Ans en Arie geheel kan wegmasseren. Maar denk maar zo: de vroegere artieste Heintje Davids heeft zeven keer afscheid genomen van het publiek.

Advertenties
Geplaatst in Ans en Arie | Tags: | 12 reacties

Tja…

Het is best een aardig tijdje geleden dat ik hier een blog met Tjaatjes heb gevuld. Maar het verzamelen van deze uitglijders heeft niet stil gestaan. Daarom vandaag maar weer eens een verzameling uitglijders waarbij je best ‘tja’ kunt zeggen. Het is een goed gebruik te beginnen met de zaken die de lezers van Tagrijn me hebben toegestuurd. Zoals deze van Dwarsbongel. Zijn vrouw nam een pakje crackers mee. Je ziet hier een montage van de voor- en achterkant van de verpakking. Als de ingrediënten voor de helft uit spelt bestaan is het best knap daar iets van te bakken dat 100% spelt bevat.



Ben je een vreemd figuur als je een speklap op je benen bindt of gewoon een spekkoper?

Hoe lang ben je eigenlijk zangeres als je je vijftigste jubileum viert?

Bij deze mag je zelf een grappig bijschrift bedenken:

Je moet toch wel een heel sombere bui hebben om genoegen te beleven aan dit menu.

Het Leidsch Dagblad heeft erg weinig vertrouwen in de intelligentie van de mens aan het eind van deze eeuw.

Bij kunstenaarsvereniging Ars Aemula in Leiden beschikt men wellicht over te weinig expositieruimte, maar dit is toch wel heel miniem.

Dat is pas echt handig: One Day Only heeft een plafonnière in de aanbieding die licht geeft:

 Niet aan te raden: een bad nemen in het voormalige Volksbadhuis aan de Oude Singel in Leiden. Gelukkig wordt je er wel voor gewaarschuwd.

Dit waren er weer wat. Lees je nu ook iets waarvan je zegt: ‘tja…’ wil je me dat dan even mailen? Bedankt.

Geplaatst in TJA... | Tags: | 13 reacties

Het nieuws van 15 augustus 1918

15 Augustus 1918  Ook Nederland was een eeuw geleden in de ban van de Eerste Wereldoorlog. En ook al was ons land neutraal, dat wil niet zeggen dat we er hier geen last van hadden. We hadden dat laatste oorlogsjaar niet minder dan zeventien partijen, want de laatste verkiezingen hadden de boel flink door elkaar geschud. De liberalen, die voor de verkiezingen nog veertig zetels hadden, hielden er, na zich te hebben opgesplitst in drie partijen, totaal vijftien over. De uiteindelijk ontstane coalitie onder Cort van der Linden, die zonder meerderheid was samengesteld, zag zelfs in deze crisistijd geen kans behoorlijk samen te werken en dat was dan ook niet bevorderlijk voor de gang van zaken in ons land.
Overal heerste zware armoe, de Spaanse griep stak ook hier de kop op, er was honger, er was schaarste aan alles en bovendien heerste de angst dat Duitsland onze neutraliteit op den duur zou schenden en onze grens zou passeren om zodoende België vanuit het noorden te kunnen aanvallen. De confessionele partijen opperden nog even om onze neutraliteit dan maar op te geven, zodat Duitsland zonder bloedvergieten hier de grens over kon, maar dit plan kreeg geen bijval.
De stukjes hieronder komen uit het Leidsch Dagblad van 15 augustus 1918. Waarschijnlijk als gevolg van papierschaarste telde de krant die dag slechts vier pagina’s en de Leidsche Courant, een katholiek dagblad, verscheen die dag helemaal niet.











Geplaatst in Cultuur, De media, Stad en land | Tags: , , | 7 reacties

Boarding! Rondvaart door Leiden

Vroeger waren er in Leiden tientallen grachten. Helaas heeft men er de vorige eeuw ter wille van het verkeer veel gedempt. Toch zijn er nog genoeg over om met een boot een vaartocht te maken. Enkele rondvaartmaatschappijen spinnen daar goed garen bij en vooral toeristen zie je bij bosjes blij door de Leidse wateren drijven om te luisteren naar de waarheden en helaas ook nog al wat onwaarheden die de gids hen met groot enthousiasme vertelt.
Daarom is het natuurlijk heel vreemd dat ik, die al mijn hele leven in de Sleutelstad woon, nog nooit een rondvaart door eigen stad heb gemaakt. En dat terwijl iedereen zegt dat het zo leuk is omdat je dan alles eens van een heel andere kant kunt bekijken. Wat anno 2018 sowieso verstandig is. Maar dit terzijde. Het was er nooit van gekomen. Tot een paar weken geleden. Toen kreeg ik opeens zo maar voor mijn verjaardag een rondvaart door de stad aangeboden. Het was inderdaad erg leuk een deel van de oude binnenstad eens vanaf het water te zien en onder tientallen bruggen door te varen.
Daarom kan ik je vandaag meenemen voor een wat ingekort vaartochtje. Als enige verkoeling met dit warme weer je welkom is, ga dan mee. Boarding!

Met een boot van rederij Rembrandt varen we weg vanaf de Beestenmarkt en gaan onder de Blauwpoortsbrug door.

Dan rechts over het Galgewater (Oude Rijn) langs de oude Stadstimmerwerf, voor je molen De Put en links de Weddesteeg, waar Rembrandt werd geboren en zijn jeugdjaren heeft doorgebracht:


Dan langs het Rembrandtpark en dan linksaf de Witte Singel op. Na een paar honderd meter onder het rustieke bruggetje bij het Paterstraatje door:    Ook gaan we voorbij de Hortus Botanicus, waar gewassen uit den vreemde worden gekweekt voor studiedoeleinden in laboratoria, maar waar het alle seizoenen goed toeven is.

Ook aan de Witte Singel het complex voor de astronomen: de befaamde Sterrenwacht.

Daarna zie je links de brug over de Vliet. Dat is precies de plek waar de Watergeuzen in 1574, nadat ze de Spanjaarden hadden verjaagd, de stad binnenvoeren en de uitgehongerde bevolking van haring en wittebrood voorzagen. Leidens Ontzet wordt nog ieder jaar op 3 oktober uitbundig gevierd.

Vervolgens werpen we een blik op het wat geel geworden Plantsoen.

We varen over de Zijlsingel, gaan dan linksaf en varen over de statige Herengracht, destijds gebouwd voor de hogere klasse.

Zo komen we op de Rijn waar we links de achterzijde van de huizen aan de Hogewoerd zien.

We naderen nu het centrum van de stad en varen over de Nieuwe Rijn waar je links en rechts heel veel terrassen vindt.

Hier zien we de Korenbeursbrug, de enige overdekte brug van Europa. Ook daar gaan we onderdoor.


Na nog een stukje Nieuwe Rijn gaan we onder de Visbrug door en je ziet: ook daar weer terrasjes.
We varen rustig door langs de Apothekersdijk en komen dan na een minuut of vijf weer uit op de plek waar we begonnen. Pas op met uitstappen en denk aan de gids!

Geplaatst in Cultuur, Stad en land | Tags: , , , , , , , , , , | 14 reacties

Een wandeling in de Horsten


Afgelopen zondag was het niet meer zo snikheet, dus besloten we weer eens even de benen te strekken zonder puffen en zuchten. Binnen een kwartier rijden we naar Wassenaar en daar kun je geweldig wandelen in de Horsten,de achtertuin van de koninklijke familie. We hebben een jaarkaart dus kunnen op ieder gewenst moment kijken hoe de natuur er in dit uitgestrekte gebied bij staat. Het is er tijdens ieder jaargetijde prachtig, al was het nu hier en daar toch wel even schrikken van de soms al herfstachtige tafereeltjes: dode planten, verdord groen, bruine bladeren, paddenstoelen en gezwam.
Hieronder een korte fotoimpressie met het verhaal dat zichzelf vertelt.

 

Geplaatst in Cultuur, Stad en land, Uncategorized | Tags: | 14 reacties

Schatten uit het Rijks

Nederland zucht en puft massaal onder een zon die maar niet van ophouden weet. ’s Avonds zakt hij, moe van het schijnen, voor enkele uren puffend weg achter de horizon om de andere ochtend weer fris en fruitig door te gaan met het teisteren van ons landschap.  Op overvolle stranden of op bomvolle campings met te veel mensen in vaak te kleine tentjes. Het groene gras in weiden en parken verandert zienderogen in een soort woestijnlandschap. Agrariërs klagen steen en been en op de parapluafdeling van Hudson’s Bay is geen kip te zien. Op de andere afdelingen overigens ook niet. Maar dat is weer een ander verhaal.


Ook een ander verhaal is deze kudde schapen, geschilderd door Antony Mauve (1838 – 1888) die ik vorige week aan een muur  in het Westfries Museum in Hoorn zag hangen. Ze komen niet naar je toe, maar lopen van je weg. Waarschijnlijk op zoek naar een koel grazig plekje of wellicht is de verblijfsvergunning verlopen. En dat deed me dan opeens denken aan mijn laatste stukje van half december 2017 waarin ik de toen kleumende herdertjes bij nachte in het veld liet zingen en de belofte deed weer wat van me te laten horen zodra ze met hun schapen vertrokken waren. En kijk, daar gaan ze dan. Eindelijk.
Dit schilderij is trouwens een zogenaamde goedkope Mauve, althans in de tijd dat hij de dieren schilderde. Hij schilderde schapen in opdracht. Schapen waarvan je alleen de achterkanten ziet waren stukken goedkoper dan schapen waarvan hij ook de ingewikkelde koppen moest schilderen.
Nu we toch in dat museum zijn, bekijken we maar meteen wat andere schilderijen van tijdgenoten. Het is de tentoonstelling Lage Landen, schatten uit het Rijks die nog tot en met 30 september in dat museum te zien zijn.


Een van de andere schilders die daar werk hebben hangen is Weissenbruch. Ik laat dit werkje zien, ook al omdat het voor mij onbegrijpelijk is dat om dit leuke kleine werkje zo’n  knots van een protserige lijst zit. Maar in die tijd was dit niet ongebruikelijk. Bovendien: over smaak valt niet te twisten en de kunstenaar heeft altijd gelijk.
Behalve Mauve en Weissenbruch zijn ook Jozef Israëls, v.d. Sande Bakhuijzen en veel andere bekende tijdgenoten vertegenwoordigd.





Geplaatst in Cultuur | Tags: , , , , , | 14 reacties

Over hertjes, herdertjes en heerlijkheden


Tegen het eind van het jaar wordt het voor iedere blogger die het goed met de mensheid voor heeft, tijd voor een passende kerstgedachte. En dan daar achteraan natuurlijk de allerbeste wensen voor het komende jaar. Je ontkomt er niet aan. Ook de postbodes sjouwen zich weer tientallen breuken om jou namens de verzenders toch vooral hele fijne kerstdagen en het allerbeste voor het nieuwe jaar toe te wensen.  Vaak zijn het kaarten met kerstbomen die op het moment waarop de foto werd genomen nog fijn met z’n allen in het bos stonden, maar nu ontworteld in een warme huiskamer o zo gezellig op hun eind staan te wachten. Ook worden er meer dan anders ook duizenden andere bomen omgezaagd, maar die dienen om u via ongevraagd drukwerk alle heerlijkheden waarmee de supermarkten zijn volgestouwd smaakvol te presenteren.
Op je kerstkaarten van die leuke hertjes in de sneeuw. Foto nog net op tijd genomen, want ze zijn er, net als de kerstbomen, ook niet meer, maar maken onderdeel uit van uw viergangenkerstmenu.
Met een glas glühwein in de hand staan we bij de kerstboom lekker knus over die kleumende herdertjes  bij nachte in het veld te zingen. Bij nachte in de kou  hoor, vergeet dat niet. Best een zwaar leven, herder in Bethlehem. Zeker nu. Maar kom, laten we niet somberen en welgemoed op stap gaan om onze boodschappen voor de kerst en de jaarwisseling in te slaan. De economie trekt weer aan, dus vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan. Je stapt je Jumbo, je Lidl, je Appie of welke grootgrutter dan ook binnen en uit alle luidsprekers hoor je daar de hele dag ‘Nu sijt wellecome’ schallen. Deze uitnodigende welkomstgroet is pure noodzaak, want al die volgestouwde vakken worden we wel geacht met z’n allen in goed een week leeg te kopen en te eten. En dat doen we dan ook… Bedenk zelf maar eens waarom ik drie puntjes achter ‘ook’ heb gezet. (Heb je ook zo’n acceptgiro van Unicef in de bus gekregen?)

Maar al met al gaat het ons in dit land, ondanks ons aller kleingeestig gevit af en toe, behoorlijk goed in dit land. Wat kan ik u dan nog toewensen? Welke zinvolle gedachte kan ik nog toevoegen? Tja, ik hou het maar op de traditionele tekst.  Tot 2018!

 

Geplaatst in Allerlei | 18 reacties

Let it snow, let it snow…

De sint is weer naar Spanje vertrokken, dus is het centrum van de stad direct weer bomvol met kerstbomen, kerstguirlandes, kerstverlichting enz.enz. Tagrijn wil niet achterblijven en laat het niet alleen op zijn weblog sneeuwen, maar bezorgt u vandaag ook nog eens een vers pak sneeuw dat zondag vloksgewijs naar beneden kwam.  ‘Wat zal het nu mooi zijn in park Cronesteijn’, mompelde hij.  Pakte dus meteen zijn fototoestel maar vond, toen hij nog eens naar buiten keek, bij nader inzien (en dat kwam al vrij snel) het uitzicht vanuit zijn woning eigenlijk ook best de moeite waard…

Geplaatst in Allerlei, Diversen, Fotos, Stad en land | 17 reacties

HET IS KLAAR!

In augustus schreef ik dat het Amerikaanse Photobucket al mijn foto’s (zo’n 6800) op mijn weblog op zwart had gezet en dat ik ze kon terug krijgen als ik even ieder jaar zo’n kleine 400 dollar wilde overmaken.
Ammenooitniet dus. Je eerst een gratis account aanbieden en dan na elf jaar toeslaan. Gelukkig wist iemand daar wel een truc op te verzinnen. Op slimme wijze haalde hij al mijn geblokkeerde foto’s uit die Foto-emmer en plaatste die in een map bij mijn provider. Dat schijnt/blijkt dus te kunnen.
Maar nu moesten alle foto’s van al mijn logjes vanaf april 2006 dus opnieuw gecodeerd worden.  Hier is Tagrijn ijverig mee bezig geweest en hij gaf daaraan voorrang boven het plaatsen van nieuwe blogs. Want de dreiging dat die Amerikaantjes ook de oude codes definitief zouden verwijderen hing als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd. En dan ben je dus écht alles kwijt.Daar sturen ze dus voortdurend mails over, terwijl dan weer tien dollar van de prijs wordt afgehaald.Maar ik ging ijverig door met hercoderen en vandaag, 7 december, 15.09 uur, een hele diepe zucht: KLAAR!
Even een korte adempauze en binnenkort dus weer verse blog verkrijgbaar bij Tagrijn!

 

Geplaatst in Allerlei, Diversen | Tags: , , | 15 reacties

Leiden weer groots ontzet

Op 2 en 3 oktober vierde Leiden weer uitbundig dat de Spanjaarden, die de stad tijdens de Tachtigjarige oorlog uithongerden, de schans bij Lammen in 1574 hals over kop verlieten uit angst voor de naderende watergeuzen en het stijgende water. Leiden dankte God, maar vooral de watergeuzen die voor de hongerige bevolking haring en wittebrood meebrachten. Nog ieder jaar wordt ’s morgens in de Waag gratis haring en wittebrood uitgedeeld. Nu niet aan de hongerigen maar aan iedere Leidenaar die van traditie houdt.

Een van de vaste onderdelen van de festiviteiten is de optocht. Het is een enorme prestatie van de Drie Octobervereeniging hiervoor ieder jaar weer een ander thema te bedenken. Dit jaar was de titel Parade Royale, een bonte stoet met fraai uitgedoste mensen en voertuigen die tal van beroemde parades en optochten uitbeeldden. Zo kwam binnen anderhalf uur het bloemencorso voorbij, het carnaval uit Venetië, de militaire parade, de Amsterdamse Canalparade, de Disney parade uit Disneyland, het carnaval van Rio, de Brabantse Carnavalsoptocht en de een eeuw geleden niet onomstreden balletvoorstelling Parade uit Parijs. Hieronder een fotoimpressie van een bijzonder geslaagde optocht.

De kermis was ook dit jaar weer druk en duur, maar dat mocht de pret niet drukken. Wanneer het geld op is, ga je gewoon even in de rij om wat geld uit de muur te halen.

Druk was het niet alleen op de kermis maar ook in de oude binnenstad. Evenals in de rest van het centrum waar men weer de handen vol had de zich langzaam voortbewegende menigte met behulp van borden met oplichtende mededelingen boven de straten in goede banen te leiden. Maar vanaf de grote taptoe die op 2 oktober ’s avonds al door de straten trekt en de reveille om 7 uur ’s morgens tot het vuurwerk om half twaalf ’s avonds waren er gelukkig maar weinig incidenten. De stad kan weer terugkijken op een meer dan geslaagd feest, waaraan de weergoden op een enkel buitje in de ochtenduren na, van harte meewerkten.

NB Dit was na een paar weken eindelijk weer een stukje. Met het hercoderen van de duizenden foto’s op mijn weblog vanaf april 2006 ben ik nu gevorderd tot eind maart 2010. Vier jaar hersteld dus. Nog even doorbijten dus…

Geplaatst in Allerlei, Cultuur, Stad en land | Tags: , | 16 reacties